Beschouwing 1

Spirituele Pinksteren 1: Geest, ziel en lichaam één laten worden
Beschouwing voor zondagochtend voor Pinksteren

 

1 spirituele pinksteren

BESTEL SPIRITUELE PASEN EN PINKSTEREN

Heel hartelijk welkom bij het online-programma Spirituele Pinksteren van Pentagram boekwinkel in Haarlem. Dit is de derde en laatste serie over de innerlijke betekenis van de drie belangrijkste christelijke feestdagen.

Kerst, Pasen en Pinksteren zijn zogenoemde hoogfeesten die al vele eeuwen binnen het christendom worden gevierd om markante gebeurtenissen te herdenken die in het Nieuwe Testament van de Bijbel beschreven staan. Zij kunnen historisch worden beschouwd maar vooral ook als mijlpalen op de gnostieke spirituele weg die we als mens kunnen gaan, in ons dagelijks leven. De drie hoogfeesten zijn daarin drie fasen op de innerlijke weg, die kunnen worden omschreven als formatie – reformatie – transformatie: rups – pop – vlinder.

In de module Spirituele Kerst wordt ingegaan op de esoterische betekenis van Kerstmis: de geboorte van het Licht in de mens, de geboorte van de nieuwe, innerlijke mens. In  de tweede module, Spirituele Pasen, staat de opstanding van de innerlijke mens centraal.

En in deze derde en laatste module wordt de realiteit van de vrijmakende kracht van de heilige, heelmakende geest uiteengezet. De heilige geest is een zevenvoudige onaardse kracht waarin de ware aard en de hoge taak van het ware mens-zijn kan worden gerealiseerd.

Deze derde module, Spirituele Pinksteren, biedt een verdieping van wat in de vorige twee modules aan de orde is geweest maar kan ook als zelfstandige module worden gevolgd.

De beschouwingen van de module ‘Spirituele Pinksteren’ zijn, evenals die van ‘Spirituele Pasen’, gebaseerd op Het evangelie van de heilige twaalven van Jasper Gideon Ouseley. Dit evangelie is uitgebreider dan de evangeliën uit de Bijbel en het richt zich meer tot de innerlijke mens, de Andere-in-ons.

De uiterlijke mens, de mens die met al zijn zintuigen en vermogens aan deze materiële wereld gebonden is, wordt zo een innerlijk waarnemen geboden, een zicht op een andere wereld. In hoofdstuk 91 van Het evangelie van de heilige twaalven zegt Jezus tot zijn discipelen:

Het koninkrijk van de hemelen is in u. Maar de tijd komt dat wat binnen is, in het belang van de wereld buiten geopenbaard zal worden.
(Het evangelie van de heilige twaalven 91:3)

Het christendom zoals we dat kennen van de diverse kerkelijke stromingen, heeft zich weliswaar naar buiten toe gemanifesteerd, maar de zo karakteristieke en mysterievolle verhalen uit de evangeliën zijn buiten de individuele mens geplaatst en bovendien in een onbereikbaar verleden. Bevrijding is in de toekomst geplaatst, na het aardse leven en op bepaalde voorwaarden. En het nu wordt bepaald door een gerichtheid op de toekomstige bevrijding.

Maar er is ook een innerlijk christendom, een christendom dat zich richt op bevrijding in het nu. Door de vele generaties en eeuwen van christelijke traditie zijn er zaden met een innerlijke waarheid in de mens gezaaid. Elk verhaal, elk personage uit de evangeliën vertegenwoordigt een universele waarheid die diep gegrift staat in het geheugen van de natuur, de akasha-kroniek.

Elk aspect van de Heilige Taal is een licht-zaad dat wordt gezaaid in elk mensenkind dat er naar luistert of het leest. Deze lichtzaden zitten ons letterlijk in het bloed en zullen hun waarheid vrijgeven zodra een mens zich naar binnen richt en bevrijding zoekt van zijn gevangenschap aan de materiële wereld.

Het innerlijke christendom is dan ook altijd aanwezig geweest, als een stroom van licht die onlosmakelijk verbonden is met het uiterlijke christendom. Soms trad het krachtig op de voorgrond en werd het zichtbaar in mensen of groepen.

Veel vaker stroomde de innerlijke stroom van licht op de achtergrond of in het verborgene door de historie. Maar altijd in mensenharten, -hoofden en –handen. We kunnen in dit verband denken aan het oud-Ierse christendom,  aan de manicheeën, de bogomielen, de katharen en aan de rozenkruisers.

De stroom van het innerlijke christendom zal altijd worden gevonden door diegenen die hem zoeken en die er door levenservaring toe gerijpt zijn. Want het uiterlijke christendom verbindt de mens onderbewust met zijn innerlijke stroom. Religie betekent in de letterlijke betekenis van het woord: opnieuw verbinden (re= opnieuw en ligare=verbinden): de (aardse) horizontale dimensie en de (hemelse) verticale dimensie met elkaar verbinden.

Het oerchristendom had het karakter van een mysterieschool. In een mysterieschool  worden de leerlingen op een weg van innerlijke bewustwording en zelfkennis tot volkomen levensvernieuwing begeleid. De mens die zo’n inwijdingsweg gaat, wordt een totaal ander mens. Niveaus en dimensies in het menselijke microkosmische stelsel die lang slapend waren geweest, ontwaken en komen geleidelijk tot ontwikkeling.

De mens van deze tijd is anders dan de mens van 2000 jaar geleden. De mensheid heeft in de afgelopen eeuwen vele ervaringen opgedaan, ook met betrekking tot het christendom. Die ervaringen zijn in het collectieve onderbewuste opgeslagen en maken deel uit van het totale ervaringsweten van de mensheid. Op basis daarvan en op basis van ieders individuele karma en levenservaringen in dit leven zijn veel mensen in de kosmische mysterieschool tot bewustwording en zelfkennis gekomen.

Zij zoeken naar waarheid, naar werkelijk leven en hebben een diepe behoefte om kennis te nemen van de innerlijke betekenis van de bekende christelijke verhalen, en op basis van inzicht en verlangen te komen tot Zelfrealisatie met een hoofdletter, om het goddelijke in zichzelf te weerspiegelen.

In het apocriefe Thomas-evangelie, logion 84, zegt Jezus:

Als jullie je gelijkenis in de spiegel zien,
scheppen jullie daar behagen in.
Maar als jullie je evenbeelden aanschouwen,
die ontstaan zijn lang voor jullie geboren werden,
die niet sterven en nu nog niet zichtbaar zijn,
hoeveel vreugde zullen jullie dan ervaren?

(Het evangelie van Thomas, logion 84)

De zaden met een christelijke signatuur die in het verleden zijn gezaaid, kunnen nu in miljoenen mensen ontkiemen en uitgroeien tot krachtige bomen die vruchten dragen: de vruchten van de geest. De apostel Paulus benoemt die vruchten in zijn brief aan de Galaten als: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22-23). In hoofdstuk 95 van Het evangelie van de heilige twaalven profeteert Jezus:

De meningen van de mensen zullen in de plaats van mijn leringen gesteld worden en in mijn naam zal onderwezen worden wat ik nooit heb onderwezen, en zij zullen in hun tradities veel vertroebelen van wat ik hun geleerd heb.

Maar weest welgemoed, want de tijd zal komen dat de waarheid die zij verborgen hadden, geopenbaard zal worden. Dan zal het Licht schijnen en de duisternis voorbij gaan. Het ware koninkrijk zal dan gesticht worden dat in de wereld, maar niet ván de wereld zal zijn.

Ook zal het woord van gerechtigheid en liefde uitstromen van het middelpunt, ja, van de heilige stad op de berg Sion. Die berg ligt in het land van Egypte en zal gekend worden als een altaar tot  getuigenis van de heer.

(Het evangelie van de heilige twaalven 95:3-4)

Met Egypte wordt niet het land aan de Nijl in Noord-Afrika bedoeld maar de cyclische materiële wereld waarin we leven en waarin onze ziel in ballingschap is. Het is de christelijke opdracht van de nu levende mensheid om onze ziel, de innerlijke Jezus, vanuit de slavenstaat naar de vrijheid in het beloofde land te voeren.

De heilige stad op de berg Sion is Jeruzalem. Jeruzalem ligt geografisch gezien niet in Egypte maar in Israël, het voormalige Palestina dat in het bijbelboek Exodus wordt beschouwd als het beloofde land. Dit is een aanduiding in mysterietaal.

Want met ‘de heilige stad op de berg Sion’ wordt bedoeld het levensveld dat in het bijbelboek Openbaring van Johannes het ‘Nieuwe Jeruzalem’ wordt genoemd. Dat koninkrijk van de ziel is een helend energieveld met een hogere frequentie dan dat van het aardeveld, maar dat niet met de gewone zintuigen of verlengstukken daarvan kan worden waargenomen. Het is echter volkomen bereikbaar via de innerlijke weg, de koninklijke weg. Het bevindt zich onvindbaar voor de zintuigen midden in Egypte, in de wereld van de zintuigen.

De rozenkruisers uit de zeventiende eeuw spraken over het tehuis van de heilige geest. In hun geschrift Fama Fraternitatis R.C. uit 1614 schreven ze dat ‘dit gebouw in eeuwigheid voor de goddeloze wereld onaantastbaar, onvernietigbaar, onzichtbaar en volkomen verborgen zal blijven’.

Die mens die ziel-gericht slapen gaat, kan ‘s nachts tijdens de slaap ‘opstijgen’ naar ‘de heilige stad op de berg Sion’. In de sereniteit van dat veld doet de ziel tijdens de slaap van het fysieke lichaam kracht en kennis op om de uiterlijke mens te begeleiden op zijn spirituele weg tijdens het dagleven. De slaap van het lichaam is dan het wakker zijn van de ziel.

Het is daarom helpend om je de komende acht dagen ‘s avonds voor het slapen gaan te richten op het aangegeven verhaal, en de daarop volgende ochtend op de beschouwing die gebaseerd is op dat verhaal.

Zo kan de ziel, de innerlijke Jezus, de brug worden tussen de wereld van de geest en de wereld van het lichaam, van de materie. Vooral ook om die reden zegt Jezus:

Het koninkrijk van de hemelen is in u. Maar de tijd komt dat wat binnen is, in het belang van de wereld buiten geopenbaard zal worden.
(Het evangelie van de heilige twaalven 91:3)

Bron: Spirituele Pasen en Pinksteren

GA NAAR SPIRITUELE TEKST 1 VAN SPIRITUELE PINKSTEREN

BESTEL SPIRITUELE PASEN EN PINKSTEREN

4 thoughts on “Beschouwing 1

  1. Jes Jespers

    Het godsbeeld waar je van uitgaat is in hoge mate bepalend of je in dit leven nog tot Zelfrealisatie zal kunnen komen. We zijn veelal gevoed met het beeld dat God een entiteit buiten ons is, min of meer als een popster die aanbeden moet worden, die almachtig is en ons zal belonen na onze dood als wij een goed leven geleid hebben. Als dat God zou zijn dan heeft hij in al zijn almacht nogal wat steken laten vallen, er zou dan geen ziekte, oorlog en dood moeten zijn. Logisch denken kan je tot het inzicht brengen dat zo’n god slechts een afgod kan zijn. Zuiver redenerend kan je tot het inzicht komen dat als er al een god zou bestaan, God zichzelf in de schepping uitdrukt, God zich via alle bewustzijnsvormen manifesteert en in elke manifestatie als bewustzijn deelneemt.

    Wat maakt dan dat wij die deelname van God in ons als mens niet als VANZELFSPREKEND kunnen ervaren? Eigenlijk is dat heel eenvoudig te begrijpen, God is het eeuwige leven, terwijl wij mensen een en al tijdelijkheid ‘menen’ te zijn. Wat tijdelijk is is het dier via welke God zich uitdrukt en waar wij ons, net zoals als alle diersoorten doen, zich met onze natuur hebben geidentificeerd. De biotoop van het goddelijke bewustzijn is de eeuwigheid en om daarvoor open te kunnen staan moeten we onszelf openen. Vergelijk het met de onderwaterwereld. Als er golven zijn dan kunnen we wat er onder de waterspiegel is niet waarnemen, dat kan pas als de waterspiegel ook als een spiegel is. Evenzo is dat met ons openstellen voor het goddelijke.

    Kinderen, die de wereld als een onbeschreven blad aan het ontdekken zijn kun je, als ze bijv. bezig zijn geluid te ontdekken, met een stok zien slaan op alles wat geluid kan produceren, van een lantaarnpaal tot de bladeren van een struik, zo ook springend op hout, metaal, grind, gras of stenen, vol aandacht, zonder door gedachten te worden afgeleid, beleven zij deze ontdekkingsreis. Doe eens mee, wordt weer eens even als de kinderen en je wordt meteen als een van hen herkend.

    Om de biotoop van de onderwaterwereld te kunnen ontdekken moeten we van die door de wind veroorzaakte golven, die barriete, af en dat is simpel te doen door ons in die wereld met een snorkel te begeven. Om bewust de eeuwigheid te kunnen ervaren moeten we ook door een barrière heen, de barrière die ons dat belemmert is de inhoud van onze geest, zoals een fout godsbeeld, maar ook de onrust in onze geest, het constante gepraat van het denken en wat we ons allemaal in ons hoofd halen, ons doet verbeelden, vooral ook de idee afgescheiden te zijn van God.

    Die barrière opruimen en ons ontvankelijk maken voor de goddelijke dimensie vergt ‘het arm van geest worden’ zoals Jezus ons voorhield in de Bergrede. Arm van geest zijn houdt in ‘woe wei’, het ‘niet doen’, de geest stil laten worden, alle beweging (rajas) staken en helder tegen woordig zijn (sattva). In deze staat waarin we ‘volledig’ zijn, zijn we ontvankelijk voor inzichten die via de spiegel van de ziel als gnosis, goddelijke kennis, tot ons kan komen.

    Reageren
  2. Jes Jespers

    Begrijp ik goed dat in ‘de slavenstaat’ waarin de ziel zich in ons bevind wij slechts in staat zijn om de reflecties van waar het LICHT op valt waar te nemen? De waarnemende geest in ons, is de geest van het mensdier en dit ‘ik’ van het mensdier ziet zich abusievelijk voor de echte ‘Waarnemer’ aan, terwijl hij slechts reflecties ziet en deze voor waarheid aanziet, zoals een touw voor een slang aanzien. Dit ‘ik’, deze ‘ziener’ in onze geest moet dus de ogen geopend worden, uit ‘de droom geholpen worden’ om hem in te laten zien dat ‘hij’ moet minderen, moet wijken, moet ontwaken uit zijn wakende slaap’ om net als Christus aan het kruis te kunnen zeggen: “Heer niet mijn wil doch Uw wil geschiedde!”.

    Met andere woorden, we zullen moeten leren ophouden door de bril te kijken van onze geest met alles daarin wat zuivere waarneming blokkeert, kleurt, iets van de vergankelijke ruimte en tijd maakt. We moeten dus zoals Christus in de Bergrede ons voorhield ‘Arm van geest’ leren ‘te zijn’. De geest zit vol bewustzijnsvormen als onze valse identiteiten die reflecties voor waarheid aanzien en deze vaak ons leven lang blijven meeslepen en blokkeren ‘WAAR te nemen’. De geest zit vol bewustzijnsvormen die alsmaar bewegen en daar moeten we dus van af zo begrijp ik.

    Bewegen is een functie in en van de tijd, haalt ons uit het ‘Nu’, terwijl we via het Nu juist verbonden zijn met de Eeuwigheid, het ‘nu’ behoort immers niet tot de tijd maar is dus juist het ‘einde der tijden’, het Nu is Eeuwig. Om in het Nu te kunnen komen moeten we de bewegingen in de geest dus stopzetten, stoppen met dagdromen, ontwaken dus, stoppen met het ‘in gedachten’ (malende) zijn, het denken dus achter ons te laten en komen in een staat van ‘AAN-DACHT’. Geest is bewustzijn in beweging en als je de beweging stopt dan blijft BEWUSTZIJN over, AAN-DACHT is dus BEWUSTZIJN (Zo komen we waar we wezen moeten). Als je je aandacht (bewustzijn) aan iets schenkt en daar op laat rusten dan weet je dat JIJ het licht laat schijnen, Jij het waarnemen bent, Jij de waarneming en tevens de Waarnemer bent, ofwel het ZIJN, de Realiteit, bent.

    Is dit ook niet wat Lao Tze bedoelt met de raad Woe wei!, (niet te doen!), niet zelf te bewegen maar al waarnemend ‘de tijd aan ons voorbij laten gaan’. Of zoals Hafiz in een gedicht schrijft ‘het gat te zijn in de fluit waar doorheen God ademt’.

    Reageren
  3. Trijntje Muys-Kroon

    De beschouwing die ik beluisterde kom ik ook tegen in een boek van Carel ter Linden “Waarom ben ik hier in godsnaam”. Weliswaar natuurlijk met andere woorden maar de essentie ervan raakt aan wat in de beschouwing aan de orde is. Het gaat daar niet over 2 werelden, maar één wereld waar alles in de mens samenkomt.
    Eveneens zie ik eenzelfde uitleg bij een boek van H.M.Kuitert “Voor een tijd een plaats van god”. In elk geval om te beluisteren.

    Reageren
  4. Paul Otto

    Als ware een magneet wordt ik aangetrokken door wat geschreven is in Logion 84 van het Thomas Evangelie. Een wonder dat deze Evangelie/schat weer voor ons geopenbaard is.
    Maar ja er zijn 3 dingen die niet verborgen gehouden kunnen worden;De Zon, De Maan,De waarheid.
    Dank voor uw voordracht.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *