Spirituele tekst 9

Mysteriën van God, kosmos, mens: De gnosis verkondigen

Spirituele tekst 9: Corpus Hermeticum 1:66-73: (hoofdstuk 9 van het bijbehorende boek)

 

Pymander zei na zijn onderricht tot mij: Maar wat talmt u nu? Gaat u, nu u van mij alles hebt ontvangen, niet tot hen die het waardig zijn, om hen als gids te dienen, opdat, dankzij uw bemiddeling, het menselijke geslacht door God gered moge worden? Toen Pymander dit gezegd had, vermengde hij zich voor mijn ogen met de krachten. En ik, die nu met kracht bekleed was en onderricht was over de aard van het al en over het verheven visioen, dankte en prees de Vader van alle dingen.

Ik begon de mensen de schoonheid van het op God gerichte leven en van de gnosis te verkondigen: O, u volkeren, u mensen die uit de aarde zijn geboren en u aan de roes en de sluimer en aan de onwetendheid aangaande God hebt overgegeven, word toch nuchter en houd op u te wentelen in liederlijkheid, betoverd als u bent door een dierlijke slaap.

Toen zij dat hoorden, kwamen zij eenparig tot mij. En ik sprak verder: O, u aardgeborenen, waarom hebt u zich aan de dood overgegeven, terwijl u macht hebt de onsterfelijkheid deelachtig te zijn? Kom tot inkeer, u die in dwaling wandelt en de onwetendheid als leidsman hebt aanvaard. Bevrijd u van het duistere licht en neem deel aan de onsterfelijkheid, door voor altijd afscheid te nemen van het verderf.

Sommigen van hen spotten met mij en gingen weg, want zij bevonden zich op de weg van de  dood. Maar anderen, die zich voor mij op de knieën geworpen hadden, smeekten mij hen te onderrichten. Ik richtte hen op en werd een gids van het menselijke geslacht door hen te leren op welke wijze zij gered zouden worden. En ik zaaide in hen de woorden van de vrijheid en zij werden gevoed met het water van de onsterfelijkheid. Toen het avond was geworden en het licht van de zon bijna verdwenen was, nodigde ik hen uit God dank te zeggen. En nadat zij de dankzegging hadden volbracht, keerden allen naar hun haardsteden terug.

Ik echter schreef Pymanders weldaad in mij, en toen ik daarvan geheel vervuld was, kwam er een opperste vreugde over mij. Want de slaap van het lichaam was de nuchterheid van de ziel geworden, het sluiten van de ogen het waarachtige schouwen, het stilzwijgen werd mij tot een zwangerschap van het goede, en het uitdragen van het woord tot vruchtbare werken van het heil.

Dit alles is tot mij gekomen, omdat ik van Pymander, mijn gemoed, het uit-zichzelf-zijnde wezen, het woord van den beginne ontvangen heb. Zo ben ik nu vervuld van de goddelijke adem van de waarheid. Daarom richt ik, met geheel mijn ziel en met al mijn krachten, deze lofzang tot God de Vader:

Heilig is God,
de Vader van alle dingen.
Heilig is God,
wiens wil zich voltrekt door middel van zijn eigen machten.
Heilig is God,
die gekend wil zijn en gekend is door hen die Hem toebehoren.
Heilig zijt Gij,
die door het woord alles tot aanzijn hebt geroepen.
Heilig zijt Gij,
naar wiens beeld de al-natuur geworden is.
Heilig zijt Gij,
die door de natuur geenszins geformeerd werd.
Heilig zijt Gij,
machtiger dan alle machten.
Heilig zijt Gij,
voortreffelijker dan al wat is.
Heilig zijt Gij,
verheven boven alle lof.

Aanvaard de reine offers, door het woord gewekt in mijn ziel en mijn hart, die zich richten tot u, o Onuitsprekelijke, o, Onzegbare, wiens naam slechts door de stilte kan worden genoemd. Leen
het oor aan mij die bidt dat ik nimmer zal verbroken worden van de gnosis, de ware kennis, die aan mijn kernwezen eigen is. Neig U tot mij en vervul mij met uw kracht: ik zal met deze genade
het licht brengen aan hen van mijn ras die in onwetendheid verkeren, mijn broeders, uw zonen. Ja, ik geloof en betuig met mijn bloed: ik ga tot het Leven en het Licht. Wees geprezen, o Vader, uw mens wil met u heilig maken, waartoe Gij hem alle macht gegeven hebt.

4 gedachten over “Spirituele tekst 9

  1. Jes Jespers

    De dichter Rumi schreef:
    God slaapt in een steen
    Ademt in een plant
    Droomt in het dier, en
    Ontwaakt in de mens
    Voor de Soefi-meester Rumi ging dat ´ontwaken van God in de mens´ zeker op. Zijn gezegde: “ik ben het gat in de fluit waar doorheen God ademt” is van een vergelijkbare diepte als de woorden die Christus aan het kruis sprak: “Vader, niet mijn wil doch Uw wil geschiedde!”. Ook van Christus is ontegenzeglijk duidelijk dat in hem `God ontwaakt´ was. Rumi zegt in zijn gedicht dat het goddelijke bewustzijn als stamcel in elk schepsel, dood of levend aanwezig is dus ook in het dier ´mens´. Maar ook dat in mensen de mogelijkheid aanwezig is God in hen te doen ontwaken en bewust te ZIJN. Zowel Rumi als Christus zeggen beiden met die paar woorden impliciet dat daarvoor het ´ik´ in ons moet wijken om God via ons te laten ZIJN.
    Jacob Boehme formuleerde wat plaatsvindt als volgt: Als ge u echter volledig aan haar overgeeft, dan zijt ge naar uw wil gestorven en wordt zij het leven van uw natuur. Zij doodt u niet, doch maakt u juist levend naar haar leven. Dan leeft ge, echter niet naar uw wil, maar naar haar wil, want uw wil wordt haar wil. Dan zijt ge naar uw ik dood, maar leeft ge naar Godswil.
    Duidelijker kan het haast niet gezegd worden, het dier ´mens´ met zijn ego moet weggebrand worden uit de geest zodat deze de tempel kan worden voor het goddelijke.
    Het cijfer 1 in het enneagram stelt dat ´Het goddelijke kunnen ervaren´ de eerste stap op onze ontwikkelingsweg moet zijn. Voor sommigen zijn de paar woorden van Rumi en Christus daarvoor alleen al voldoende, anderen worden door goddelijke aspecten als Schoonheid, Liefde, Geluk, geboorte van nog onschuldig Leven in verwondering en ontroering vanuit de oneindigheid in hun hart aangeraakt.
    Het cijfer2 het enneagram spreekt over ´dimensies onderscheiden´. Wij mensen onderscheiden verschillende bewustzijnsniveaus, zo spreken we over diepe droomloze slaap, hebben het over droomslaap en over wakker worden. Rumi zegt in zijn vers dat we moeten ontwaken om het goddelijke in ons te laten ZIJN, dat is duidelijk wat anders dan wat wij gangbaar onder wakker worden verstaan. Als we wakker worden wordt, gezien vanuit dat ruimer perspectief, slechts het ´mensdier´ in ons wakker bij het wakker worden. In de hypnotherapie noemt men deze bewustzijnsstaat ons ´dagbewustzijn´, bewustzijns filosofieën spreken over ´wakende slaap´. In wakende slaap doen we alles op de automatische piloot en zijn nagenoeg constant ´in gedachten´, aan het dagdromen. Aandacht is weliswaar latent aanwezig en wordt even aan een situatie die daar om vraagt reactief geschonken waarna men weer prompt doorgaat met dagdromen. Christus zei over mensen in deze bewustzijnsstaat ´horende horen ze niet en ziende zijn ze blind´.
    Het ontwaken waar Rumi het over heeft om tot Zelfrealisatie te komen is het transfiguratieproces waarin we van schepsel worden tot schepper. Het mensdier in ons leeft een geconditioneerde mind met een beperkt mentaal bewustzijn ter bescherming en verdediging van het leven in ons lichaam. Het lichaam is van de aarde en wordt zoals bij elk dier toegerust met een mind die geconditioneerd wordt om te overleven, zich te verzekeren dat hij voldoende te eten heeft, zich kan voortplanten, en dat via macht kan veilig stellen. Aangevallen heeft het dier in ons slechts de opties ´aanvallen, verdedigen of vluchten´. Als mensdier leven we in de illusie dat er een ´ik´ in ons de keuzes maakt, zonder te beseffen dat er niet een ´ik´ doch vele ´ikken´ in ons (ego) dat doen en voor het geheel van ons spreken. Een ik uit het ego in ons reageert op wat het lichaam en de mind overkomt, maakt ons tot schepsel. We kunnen niet zijn wat we kunnen waarnemen, in ons leeft een waarnemer die ons kan laten inzien dat we door te reageren ons ego aan het realiseren zijn en we daarmee onze eigen werkelijkheid creëren, we alles wat ons overkomt ons zelf aandoen. Door onze reacties te gaan waarnemen verruimen we ons bewustzijn (besef) en herinneren we misschien de wijze les die onze moeders ons hebben voorgehouden, dat het wijs is eerst tot 10 te tellen en dan pas over te gaan tot handelen. In plaats van reactief moeten we de mind leren een stapje terug te doen om proactief te kunnen zijn en daarmee van schepsel een schepper te zijn. Als schepper ben je in staat om ´uit het verhaal dat speelt te stappen en een nieuw verhaal te beginnen´. Transfiguratie houdt in dat je ophoud de rol die van je verwacht wordt vanuit je ego te ´zijn´, doch dat je die rol vanuit de door de persoonlijkheid opgedane ervaring overtuigend gaat ´spelen´. Een boze moeder maakt op kinderen op den duur geen indruk meer, een moeder die speelt boos te zijn, dat is pas effectief, dat maakt indruk!

    Het cijfer 3 in het enneagram houdt ons voor ´bewust waar te nemen denken en doen´. Bewust waarnemen betekent dat je moet stilstaan en al je aandacht moet schenken aan wat je wil waarnemen. Als we niet aandachtig zijn lopen we ons Zelf voortdurend voorbij, stilstaan betekent alle beweging in je tot stilstand brengen en daardoor kom je in het NU. Het NU behoort niet tot de tijd, het is eeuwig en alles wat gebeurt vindt ook alleen maar plaats in het NU. Het NU is de rijgdraad die ons door alle dimensies heen verbindt met onze oorsprong, het bewuste ZIJN. Het licht van aandacht gaat uit vanuit het stille Zelf in ons. Tot jeZelf komen is bij de stilte in je komen en jeZelf zijn is vanuit die stilte zijn en niet langer vanuit het gekerkerd te zijn in de cocon van het denken en wie je dacht te zijn, maar spontaan jeZelf ZIJN.
    Beheersing van onze aandacht is nodig omdat alles waar je aandacht aan schenkt ook gevoed wordt met bewustzijn door die aandacht, het kan van een mug een olifant maken maar ook van horen luisteren. Een leven lang je voeden met wijsheden vergroot je bewustzijn in de betekenis van ´besef´, dit is bewustzijn ´hebben´, bewustzijn als zelfstandig naamwoord. Om te ontwaken zal je van dat woord bewustzijn een werkwoord moeten maken, ´bewust ZIJN´. Meister Eckhart zegt: ´Een bewust mens is hij die in stilte verblijft´, Christus zegt: ´Zalig zijn de armen van geest, want zij zullen het koninkrijk der hemelen beërven`, Tolle schrijft: ´het denken moet van zijn troon´. Voor mij, religieuze ongelovige, is ´bewust zijn´ AANDACTIG zijn. AANDACHT brengt je voorbij waar je aan dacht, voorbij het geleuter van de dierlijke mind in je, AANDACHT brengt je in het NU en verbind je met de oneindige stilte in je. De stilte in mij is de tempel, een heilige plaats, waar ik in ontvankelijkheid inzichten mag ontvangen.
    André, bedankt voor alle richtingaanwijzers waar je ons mee overlaad, soms zijn ze wat cryptisch, anderen weer kun je letterlijk nemen.
    Groet-Jes

    Reageren
  2. chris van Hoorn

    Hier kan ‘k heel duidelijk geen neen zeggen.
    Waarom zou je boos spelen; ook dat is egomatig en dus irrationeel.
    Beter kun je heel duidelijk zijn in volkomen ratio der persoonlijkheid, waarbij eerst wel het onderscheid gekend dient te worden tussen ego. waar je vanaf moet geraken omdat het de eigen persoonlijkheid, en die van anderen, hindert, opdat de persoonlijkheid de Ene Innerlijke kan gaan voeden en dienen uit vrije wil.

    Reageren
  3. Jes Jespers

    De ander maakt dat je je ergergert, je je opwind, jeje boosmaakt, wederkerige werkwoorden die zeggen dat je je die boosheid zelf aandoet. Als je waarneemt wat er gebeurt, en daar is aandacht voor nodig, kun je zelfs niet meer boos worden. Alleen in wakende slaap ben je reactief en word je als effect het schepsel van de ander.

    Reageren
  4. Jes Jespers

    Andre,
    In mijn reactie ontkom ik er niet aan te moeten concluderen dat alle meesters als eindpunt van de ontwikkelingsweg nondualiteit zien en ook uitgaan van een monistisch godsbeeld. Onderschrijf je deze zienswijze? De rol die ik aandacht toebedeel, is die steekhoudend in jouw visie? Je kunt me natuurlijk ook gewoon emailen hoor.
    Groet
    Jes

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *