Kersttoespraak 2018 van het Gouden Rozenkruis: Spirituele Kerst – het geheim van innerlijke alchemie

Hieronder volgt de integrale Nederlandse vertaling van de Engelstalige kersttoespraak 2018 van het Gouden Rozenkruis, zoals die is weergegeven in de bovenstaande video.

Beste vrienden, wij heten jullie van harte welkom op deze video van de School van het Gouden Rozenkruis. 

Beste vrienden vandaag willen we graag met u praten over de verschillende perspectieven van Kerstmis. Daarom noemen wij deze video: Spirituele Kerst. Het is ook verbonden met een heel belangrijk aspect van de transformatie van het menselijke bewustzijn en het menselijke leven, waarbij we doelen op het geheim van innerlijke alchemie. 

Om te beginnen willen we met u delen wat wij in de School zien als de innerlijke dimensie van het christendom. Wij zien het christendom, de christelijke traditie, als een onderdeel van de Universele Leringen, als deel van de wijsheid die zich gemanifesteerd heeft in de hele geschiedenis van de mensheid. In alle tijden, in alle plaatsen en voor alle uiteenlopende culturen. Het christendom is dus één van de grootste van de vele tradities. 

We kunnen het christendom beschouwen van een uiterlijk of een innerlijk perspectief. Daarom gebruiken we in deze presentatie twee termen: exoterisch en esoterisch. Dat betekent het uiterlijke aspect van welke traditie dan ook, en de innerlijke betekenis of het innerlijke aspect van elke traditie die behoort tot de Universele Leringen, waartoe ook het christendom wordt gerekend. 

Als we over Kerst op zich spreken, kunnen we het zien als het symbool van de geboorte van het licht in de wereld, of de geboorte van het licht voor de gehele mensheid. We kennen de geschiedenis, we kennen de tradities van het christendom, de prachtige en inzichtrijke tradities die belangrijke symbolen brengen waarvan het belangrijk is dat wij die begrijpen vanuit het standpunt van de traditie en de geschiedenis. 

Maar er is ook de innerlijke dimensie van Kerstmis. De innerlijke dimensie van Kerst wijst naar het symbool van de geboorte van het licht in de mens. 

Binnen het christendom hebben we vier grote feesten. Daarvan zijn er drie heel bekend bij de meeste mensen. Het vierde vond plaats in de middeleeuwen Europa. Die vier vieringen staan voor de vier verschillende aspecten van het proces van innerlijke transformatie die verband houden met het spirituele aspect van Kerst en ook met het geheim van innerlijke alchemie of het innerlijke alchemische proces. We spreken over Kerst, Pasen, Pinksteren en de vierde, die niet zo bekend is, wordt Manisola genoemd. Zij representeren de vier seizoenen van het jaar, de vier deuren van transformatie die we zien in de natuur in een prachtig en ook werkelijke en concreet verband met het innerlijke transformatieproces. We spreken over winter, lente, zomer en herfst. 

Wanneer we de vier seizoenen begrijpen als de vier aspecten van innerlijke transformatie, kunnen we ze zien als vier aspecten in de mens: als een nieuw zaad, als een nieuwe bloemknop, als een nieuwe bloesem of het bloeien van iets dat absoluut nieuw is voor de mens en het menselijke bewustzijn, en de vrucht, waarbij de volwassen boom vruchten voortbrengt, niet alleen voor zichzelf, maar alles wat leeft in de omgeving. We kunnen deze vier aspecten ook zien in een direct verband met de vier klassieke aspecten van de alchemie. Hierbij doelen we op Nigredo, Albedo, Citrinitas en Rubedo. 

Nu willen we met iets meer diepte het aspect van innerlijke alchemie verkennen, als de manifestatie van een nieuw bewustzijn en een nieuwe levensstaat in de mens. 

We kunnen de christelijke traditie beschouwen vanuit haar wortels in de Hebreeuwse traditie en ook vanuit een veel diepere bron: de Egyptische cultuur. Het is voor ons heel gemakkelijk om op basis van de geschiedenis van die culturen een draad van symboliek te zien die onder al die tradities schuilgaat. We zullen je een klein voorbeeld geven zodat je de parallellen tussen die symbolen kunt zien. 

In het Evangelie treden, vanuit het verhaalperspectief, vier hoofdpersonen op. Natuurlijk zijn de evangelieën wonderbare en spiritueel diepzinnige geschriften met zeer betekenisvolle personages. Hier willen we slechts verwijzen naar de vier belangrijkste, gezien vanuit het perspectief van het innerlijke verhaal. We spreken over Herodes, Johannes de Doper, Jezus en Christus. Graag willen we daar nu aan toevoegen dat die vier personages vanuit het perspectief van esoterisch christendom – met andere woorden vanuit het perspectief van de innerlijke transformatie – vier aspecten zijn van hetzelfde bewustzijn, of in andere woorden: van dezelfde mens. Zij wijzen erop dat we beginnen met een bepaalde bewustzijnsstaat en dat we door het innerlijke proces van transformatie door diverse spiralen van transformatie gaan. 

Die spiralen van transformatie kunnen worden gezien in de Egyptische traditie, in een heel bijzonder plaats: in de tempel van Abu Simbel aan de zuidelijkste grens van Egypte. In de diepst gelegen kamer van deze tempel kunnen we vier beelden zien die vier verschillende personages voorstellen: Pta (de heer van de duisternis), naast Ramses (de farao-koning), naast Ramses zien we Ramses in de vorm van de god Osiris (die staat voor onsterfelijkheid) en naast Ramses in de vorm van Osiris zit Horus (de hemelgod die staat voor de geest, de grootste ideatiekracht in het gehele universum). Deze vier standbeelden of figuren hebben een directe correlatie met de vier hoofdpersonen van het christelijke evangelie. 

En nu willen we wat praten over de betekenis van deze vier hoofdpersonen vanuit het perspectief van het proces van innerlijke transformatie. 

De eerste persoon die we zagen, en die Herodus of Pta worden genoemd, verwijzen naar het ontwaken van een nieuwe bewustzijnsstaat. Herodus staat voor het ego, een menselijke bewustzijnsstaat waarin sprake is van een zichzelf bewust zijn. Ook Pta vertegenwoordigt die bewustzijnsstaat. In die specifieke bewustzijnsstaat, waar we het volle potentieel van ons ego hebben bereikt, het volle potentieel van zelfbewustzijn – waarin we, symbolisch gesproken ,de grens hebben bereikt van alles wat we kunnen doen vanuit een egocentrisch standpunt – lijkt het of iets absoluut nieuws en fundamenteel anders in ons wakker wordt. 

We hebben gezegd dat gedurende de winter een nieuw zaad diep in de aarde kan worden geplant. Het betekent dat dat zaad – het zaad van het universele principe, het zaad van het werkelijk leven van de mens –  actief kan worden. Op het moment dat dat zaad van een nieuw bewustzijn actief in ons wordt, zullen we nooit meer in staat zijn hetzelfde soort leven te leven als daarvoor. Alles dat ons bevrediging schonk, en vervulling in het leven, zal een andere smaak hebben. Onze perspectieven in termen van de betekenis van onze levens veranderen.

De antwoorden die we hebben verzameld in de voorgaande aspecten van ons levens zullen beginnen te vervagen en we zullen een zoektocht beginnen naar nieuwe antwoorden. Antwoorden die ons een ander perspectief bieden, een werkelijk inzicht in de werkelijke betekenis van ons bestaan. We worden zoekers, zoekers naar onszelf, zoekers naar waarheid, zoekers naar de werkelijke betekenis van het leven. Dan gaan we van het beste aspect van de manifestatie van ons bewustzijn, dat we Herodus of Pta noemden, naar het tweede aspect van onze manifestatie. 

Als zoekers naar waarheid manifesteert ons bewustzijn zich dan, symbolisch gesproken, als Johannes de Doper of Ramses de farao. Die transitie houdt in dat we beginnen te wandelen in de woestijn van het leven omdat we het leven zonder begrip van de werkelijke betekenis ervaren als een woestijn. Het maakt niet uit of we rijk of arm zijn, of we gezond zijn of niet. We gaan door met het zo goed mogelijk leven van ons uiterlijke leven, met alle liefde en zorg voor anderen, maar van binnen is het alsof we in een woestijn lopen. H et is een droge woestijn omdat de werkelijke betekenis van het bestaan nog ver van ons is. Maar we lopen, we vervolgen ons innerlijke pad, we zoeken en we stijgen naar de grens van ons eigen bewustzijn. 

Die grens van ons eigen bewustzijn wordt in verschillende tradities voorgesteld als rivieren, of de zee of de oceaan. In de oude Egyptische traditie kunnen we die grens zien als de Nijl, met de oostelijke oever of de westelijke oever, de gerelateerd zijn aan het land van de levenden en het land van de doden. De Hebreeuwse traditie spreekt over de Rode Zee, de doorgang door de Rode Zee. De christelijke traditie spreekt over de rivier de Jordaan. En in meer moderne en recente termen zien die grens als de Atlantische Oceaan bij als het einde van Santiago de Compostella. En nu, vooral in Amerika, kunnen de de Stille Oceaan zien als de grens die mensen bereiken in hun zoeken naar goud, symbool voor het bereiken van een grens van bewustzijn. 

Laten we ons nu focussen op de christelijke traditie. Johannes de Doper loopt tot de grens van de rivier de Jordaan. En daar kondigt hij de waarheid aan waar hij naar verlangt, aan alle aspecten van zijn bewustzijn. Johannes ziet uiteindelijk aan de oever van de Jordaan de waarheid waar hij zo lang naar had verlangd. Die waarheid wordt, symbolisch gesproken, voorgesteld door Jezus. Dus Johannes ziet die veel hogere staat van bewustzijn, de staat van gewaarzijn van een menselijk bewustzijn dat aangeraakt en verlicht is door de manifestatie van het universele principe in zichzelf. Hij ziet zijn eigen en andere helft naar hem toe komen.

De ontmoeting tussen Johannes en Jezus in het midden van de Jordaan, voorbij de grens van zijn oude bewustzijnsstaat, wordt voorgesteld door de aanraking van een duif. De aanraking door een duif bij Jezus op zijn hoofd die erop duidt dat de geest al verbonden is met die specifieke bewustzijnsstaat. Dat is de derde bewustzijnsstaat die wordt voorgesteld door Jezus of door Ramses in zijn goddelijke vorm, als Oriris. Deze bewustzijnsstaat begint dan een volledige revolutie tot stand te brengen binnen het gehele menselijke wezen. Dat wordt voorgesteld door de verandering van de twaalf magnetische krachten die het menselijke leven voortstuwen, symbolisch de twaalf discipelen. 

Dan volgt er een serie ‘wonderen’ met wonderbare genezingen van de blinden, van de kreupelen en ook de opstanding uit de dood. Vanuit het innerlijke perspectief stellen al die ‘wonderen’ fundamentele transformaties voor. Transformatie van onze manier van naar de wereld kijken en in wisselwerking staan met de wereld, van de manier waarop we onze levens leven, van ons hart en van de kracht die ons voortdrijft, de kracht die ons in beweging houdt in onze levens. Een nieuwe energie of etherkracht, een nieuwe gevoelskracht of astrale kracht – gerepresenteerd door nieuw brood en nieuwe wijn. Deze derde bewustzijnsstaat ligt werkelijk over de grens van de gewone menselijke manifestatie. Daarom wordt het voorgesteld als een wonderbaar personage, als een wonderbare bewustzijnsstaat die werkelijk van binnen naar buiten onze gehele leven transformeert.  

Wanneer deze derde bewustzijnsstaat zijn volledige pad is gegaan van transformatie van alle aspecten van ons bestaan, manifesteert zich een vierde staat van bewustzijn die wordt voorgesteld als Christus of Horus. Deze vierde staat van bewustzijn – die gebaseerd is op de derde toestand, een totaal nieuw, spiritueel bewustzijn – consolideert in ons een organische transformatie. Niet alleen maar een nieuwe bewustzijnsstaat die verbonden is met de geest, maar ook alle organische processen van ons gehele wezen worden aangeraakt en getransformeerd. En dat is één van de innerlijke betekenissen van de opstanding van ons gehele zelf na een derde dag. Dat verwijst naar de drie aspecten van onze manifestatie die we eerder noemden: ons hart, ons hoofd, en onze handen.

Beste vrienden, dit innerlijke proces van transformatie, dat we geprobeerd hebben voor je te beschrijven aan de hand van een innerlijke kerst, een spirituele kerst, die ook staat voor het geheim van innerlijke alchemie, is iets dat beslist dicht bij ons is. Wij dagen allemaal het zaad, de vonk van de geest van het gehele universum in onszelf. Zodra dat zaad of die vonk actief wordt, opent zich een totaal nieuw perspectief in onze levens. Dit proces is iets dat kan en zal moeten worden voltrokken in allen in wie de geestvonk ontwaakt en actief is. Wanneer het zaad van een nieuw leven een proces van transformatie start, een proces dat niet gestopt kan worden, een proces in ons dat veel lijkt op een kettingreactie. Dit proces wordt uitgedragen door de geestesscholen van alle tijden, en het is ook de inspanning en het werk van de geestesschool van het Gouden Rozenkruis in onze dagen. 

Wij hopen innig dat de elementen die we met je hebben gedeeld in deze korte video je op een of andere manier hebben geholpen op je eigen innerlijke zoektocht. Op basis daarvan, en in deze zo speciale tijd van het jaar, willen we je graag wensen, vanuit de grond van ons harten: een werkelijk nieuw en volledig uniek Kerstmis, een Kerst staat voor de geboorte van het licht in het menselijke hart. Laten we je wensen: een werkelijk Spirituele Kerst! Dank je.

LEES MEER OVER HET GRATIS ONLINE-PROGRAMMA SPIRITUELE KERST

3 thoughts on “Kersttoespraak 2018 van het Gouden Rozenkruis: Spirituele Kerst – het geheim van innerlijke alchemie

  1. chris van Hoorn

    Goede duidelijke uiteenzetting in de geschreven NL tekst. Alleen ‘zwartheid, witheid, geelheid en roodheid’, is opgezocht op Wikipedia.nl.; daarna de rest der tekst gelezen en prima bevonden.
    Ook is het goed om een taal te kennen, maar is het duidelijk beter als je ook leert een taal accentloos te kunnen spreken. Dank u.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *