Webinar 4 van 5 Rozenkruis en Gnosis – een geopend hart en nieuw denken

GA NAAR WEBINAR 5 OP DINSDAG 24 NOVEMBER 20.00 UUR

De bovenstaande video is een opname van het vierde van vijf webinars ‘Rozenkruis en Gnosis’ dat gehouden is op dinsdagavond 10 november. Het volgende en laatste webinar zal worden gehouden op dinsdag 24 november 2020 vanaf 20.00 uur. Webinar 5 zal gaan over realisatie in het hier en nu en over het pad van transfiguratie. Hieronder volgen de teksten van webinar 4 van de vijfdelige Webinarserie Rozenkruis en Gnosis dat is gehouden op dinsdag 10 november 2020 van 20.00 tot 21.30 uur. De opnamen van webinar 1, webinar 2 en webinar 3 zijn nog online beschikbaar.

Wie na het volgen van de webinars nader wil kennismaken met het Gouden Rozenkruis is van harte welkom op zaterdag 16 januari of zondag 17 januari 2021 op het conferentiecentrum Renova in Bilthoven. Op beide dagen zullen in de ochtend en in de middag bijeenkomsten worden gehouden worden met maximaal 30 personen. De entree voor deze dag op Renova bedraagt € 15,-. Wie daarvoor een uitnodiging wil ontvangen, kan dat kenbaar maken via info@rozenkruis.nl 

VERKENNING 5: EEN GEOPEND HART

  • Waarom begint iedere authentieke spiritualiteit bij het hart?
  • Wat zijn de gevaren van een louter verstandelijke ontwikkeling?
  • Hoe kan het ware denkvermogen tot ontwikkeling komen?

Het hart wordt van oudsher ‘het heiligdom van de liefde’ genoemd. Daarmee wordt bedoeld een hart dat toebereid is voor een levenskracht, een levensmogelijkheid, die met recht de naam liefde kan dragen. Alles wat zich in de dialectische natuur ónder deze hoge norm van liefde bevindt, is een toestand van begeerte, van ik-centraliteit.

De liefde die hier bedoeld wordt, de liefde die deze naam waardig is, is in het wezen van de dialectische natuur niet te vinden. Zij is van een hogere orde, zij behoort tot het ware leven, tot het nieuwe leven, zij is geest, zij is God. Daarom zegt Pymander in het Corpus Hermeticum: Richt nu het hart op het licht en ken het.

(J. van RijckenborghDe Egyptische Oergnosis, deel I, 3e dr., hoofdstuk 5)

Ons hart is niet meer een heiligdom van de liefde te noemen. Als ons hart zich richt op het gewone, aardgebonden leven, dan blijven we leven in deze wereld van tegenstellingen, in
de dialectiek met zijn kenmerken van groei, bloei en verval.

Als we gaan zoeken naar iets wat daar bovenuit stijgt en blijvende waarde heeft, dan kan het hart gaan veranderen van een hart gebonden aan de dialectiek, in een hart dat geopend is voor de gnosis. Ons hart kan dan gereinigd worden, stil worden, en zal zich harmonisch openen voor de lichtstraling. Door die ontvankelijkheid van het hart ontstaat een nieuwe bezieling.

De natuurziel

De ziel is de vitale bron van ons leven, een levengevende energie. Is onze gerichtheid dialectisch georiënteerd, dan spreken we van een natuurziel. De natuurziel bestaat uit astrale en etherische krachten, die ons energie en leven geven. Onze bezieling werkt door in het bloed, het hormoonstelsel, het zenuwstelsel, het ruggenmergstelsel (ook wel slangenvuur genoemd), in het bewustzijn en ook in het onbewuste. Het bezielde leven openbaart zich in ons denken, voelen, willen en handelen. Onze reacties op uiterlijke invloeden worden bepaald door onze eigen aard, door onze behoeften en wat we als ons levensdoel zien.

De nieuwe ziel

Goethe schrijft in zijn Faust:
‘Twee zielen, ach, wonen in mijn borst, de ene wil zich van de ander scheiden.’
Goethe geeft precies het probleem weer, de tweevoudigheid. Er zijn twee zielen, die wonen in mijn borst. De ene ziel, die van de aarde is, kennen we min of meer. De tweede ziel is de nieuwe ziel, die tot de goddelijke wereld behoort. Als het gaat om de bezieling vanuit het goddelijke levensveld, spreken we van de nieuwe ziel. Deze ziel kan zich gaan ontwikkelen uit de geestkern in het hart. Zij wacht op het moment dat de persoonlijkheid bereid is om haar groei mogelijk te maken.

De basis voor die nieuwe bezieling is de roep die doorklinkt in het stil geworden hart. Deze bezieling vormt op haar beurt het uitgangspunt voor het herstel van de verbroken binding van de microkosmos met de goddelijke wereld. De nieuwe ziel is het intermediair, de verbindende schakel tussen het lichaam, de persoonlijkheid, en het eeuwigheidswezen.

De rozenknop in ons hart

Als een beloftevol begin ligt de rozenknop in ons hart: in het kleine ligt het grote verborgen. Als het koninkrijk Gods binnen in ons. Zo ligt in het hart de sleutel verborgen voor het oplossen van het mysterie mens. Het is daar waar elk leven begint en eindigt, maar ook waar het eindige leven overwonnen kan worden in een geheel nieuw leven.

Ieder zoeken naar verlossing, naar verlichting, moet daarom in het hart beginnen. Nog niet wetend waar het ons zal brengen, kunnen wij slechts vertrouwen. Vertrouwen dat onze onwetendheid in weten zal veranderen. Dat is het doel van alle gnosis, de mensheid te leiden uit de duisternis tot in het licht.

Als een punt in het midden van een cirkel. Plotseling zie ik het, daar in het midden van mijn kleine wereld schittert een licht. In het midden, in mijn hart. Het hart waarin de liefde woont. Waar anders kan het zijn dat de twee werelden die ik in mij weet, elkaar ontmoeten? De liefde die alles te boven gaat, alles omvat, alles verdraagt.

Is liefde niet het hoogste en schoonste waartoe een mens in staat is? Alleen het hart kan ontbranden in een verlangen dat uitgaat naar iets, of iemand anders, zo vurig dat het er zelf in ondergaat. En dat is precies waar het om gaat. Eindelijk heb ik het begrepen, er is maar één oplossing: God is liefde. Als een vast punt in het midden van alles is daar de goddelijke liefde.

 

VERKENNING 6: NIEUW DENKEN

  • Wat zijn gedachten?
  • Waarom is ‘zijn’ minstens zo belangrijk als ‘doen’?
  • Hoe kan de mens positief scheppend werkzaam zijn?

Reeds sedert onafzienbare tijden is er bij mensen geen sprake meer van zuivere rede. Ons denken is zeer hypothetisch en speculatief geworden. Het menselijk denken is van de goddelijke wijsheid verbroken, de wil en het begeren zijn daardoor in hoge mate speculatief. Zodra de mens de binding met de goddelijke rede, die eerstehands en direct met het denkvermogen tot stand kwam, verloor, was hij overgeleverd aan het experimentele leven. Hij ging niet meer ‘aan de hand Gods’, maar was op avontuur en verloor de binding met de Logos.

(J. van RijckenborghHet christelijke inwijdingsmysterie – Dei Gloria Intacta, hoofdstuk II-4)

Door het verlies van de binding met de goddelijke natuur, richtte ons denken zich op zelfhandhaving en zelfbehoud, dit eventueel ten koste van anderen. Door deze gerichtheid op het zelf, ontstaan er veel misverstanden, spanningen en conflicten.

We denken aan de hand van dat wat zich aan ons voordoet, op basis van zintuiglijke waarneming. Er wordt wel gezegd: de werkelijkheid hangt af van de waarnemer. We kunnen dit zien als een beperking, want wij zijn immers zelf in alles de waarnemer.

Welke spiegel gebruiken we

Alles wat wij waarnemen is gekleurd door onszelf en afhankelijk van ons bewustzijn. En tegelijkertijd is dit waarnemen ook een enorme hulp op onze weg. Want wat wij zien in anderen bijvoorbeeld, is een weerspiegeling van dat wat in onszelf is. Want de waarnemer stuurt zijn waarneming. De vraag is nu: welke spiegel gebruiken we? De uiterlijk gerichte of de naar het innerlijke geopende?

Wanneer wij het goddelijke zien in anderen, dan zien wij ook het goddelijke in onszelf weerspiegeld. Wanneer wij het goddelijke zien in de natuur, in ons levensveld, in het universum, in de schepping, dan zien wij ook de weerspiegeling van het goddelijke in onszelf. Ons bewustzijn bepaalt in zekere mate hoe we onze omgeving, onze werkelijkheid, zien!

Gewoonlijk echter, cirkelen gedachten soms eindeloos om ons heen, blijven hangen en houden ons bezig. Een rusteloos, voortdurend aantrekken en afstoten is het en daardoor juist een bron van verwarring. Gedachten, gevoelens en verlangens beïnvloeden elkaar in een voortdurend, bijna automatisch proces. Daarom is het ook moeilijk er vat op te krijgen.

Een scheppend vermogen

Wie innerlijk stil wil worden, loopt altijd tegen zijn denken aan, omdat deze onophoudelijke gedachtestroom niet eenvoudig te stoppen is. Onze hersenen reageren op prikkels en zetten ons vervolgens aan tot actie.

Tegelijkertijd is ons denken ook een bijzonder vermogen, omdat het ons tot een scheppend wezen maakt. Als we bijvoorbeeld gedachten formuleren en deze uitspreken of opschrijven. Ook voor innerlijke ontwikkeling is het denkvermogen belangrijk, met name een op het andere gericht denken. We noemen de zo opgedane inzichten wel kennis van het hart, kennis die ons een nieuw onderscheidingsvermogen geeft.

Zo begint het proces van herstel van de binding van de ziel met de oorspronkelijke geest. Wil een ziel werkelijk leven, dan heeft zij een veld nodig waar zij in ademen kan, waardoor zij bewustzijn kan verkrijgen. Zoals een mens over gevoel, intelligentie en gedrag beschikt, zo  heeft een ziel ook deze drievoudige uitdrukkingsvorm nodig.

Geest en ziel

De geest is het nu, die uitgaat tot de ziel, die afdaalt in de tijdelijke, aardse wereld om zich aan de ziel openbaar te maken. Dit is de universele christuskracht, de alles omvattende goddelijke liefdekracht, die zoekt wat verloren is. Door de aanraking van het licht ervaren wij in onszelf een totaal andere en nieuwe manier van denken, van nieuw inzicht, begrip en weten, van wijsheid.

Deze wijsheid die het wezen vervult en het nieuwe vermogens verschaft, is waar we naar streven. De kennis van het hart, dit nieuwe weten, geeft steeds meer – bezield en geïnspireerd – richting aan ons leven.

Als we onze levenssfeer reinigen en ruimte maken voor de geest, zal de nieuwe ziel groeien. De persoonlijkheid zal naar de achtergrond treden en zal bewust minder worden. Men noemt dit proces van minder worden ook wel het dagelijks sterven of het endura. In de Bijbel wordt het als volgt gezegd: Hij (de ander in mij) moet wassen en ik moet minder worden.

Licht en duisternis hebben tegengestelde eigenschappen en werkingen. Het licht keert zich namelijk naar buiten en ontvouwt daardoor de dingen, opent ze en stelt ze in het zicht. De duisternis daarentegen keert zichzelf naar binnen, wikkelt de dingen in, sluit ze af en verbergt ze. Daardoor komt van het licht de kennis van de dingen en van de duisternis de onwetendheid van de dingen.

Wij zijn het licht niet, zoals Johannes zei, maar het licht is wel in ons. Wij bedekken het licht wanneer wij het niet kennen. Maar wanneer wij het kennen, dan getuigen wij van dit licht. De ziel is als het licht, altijd open en naar buiten gericht.

Wie na het volgen van de webinars nader wil kennismaken met het Gouden Rozenkruis is van harte welkom op zaterdag 16 januari of zondag 17 januari 2021 op het conferentiecentrum Renova in Bilthoven. Op beide dagen zullen in de ochtend en in de middag bijeenkomsten worden gehouden worden met maximaal 30 personen. De entree voor deze dag op Renova bedraagt € 15,-. Wie daarvoor een uitnodiging wil ontvangen, kan dat kenbaar maken via info@rozenkruis.nl 

DOWNLOAD SYLLABUS ROZENKRUIS EN GNOSIS 2020 (korte versie, pdf, 28 A4)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *