De ontwikkeling van de Mercuriusstaf in de mens, vernieuwing van het slangenvuur in de ruggengraat of wervelkolom met 33 wervels

mecuriusstaf caduceus

Alle heiliging dient van de basis van de slangenvuur, van de basis van de slangenstaf, uit te gaan. Vandaar dat wij van de plexus sacralis spreken als van de basis van heiliging. De plexus sacralis verbindt de mens in de gesluierde mysterieleer onmiddellijk met het uitgangspunt, met de aanvang van de reis van de mens naar het nadir, die miljoenen jaren lange reis over de rivier van het leven.

Eerst was de neergang noodzakelijk over deze rivier, als een ervaringsgang, onder leiding van de boom van kennis van goed en van kwaad. Daarop volgt, eveneens noodzakelijk, een opwaartse gang over die rivier, onder leiding van de boom van het leven. Welnu, iedere mens moet die reis, die tweevoudige reis, maken, gesteund door zijn slangenstaf.

U kunt zich nu wellicht voorstellen dat, zodra de reis terug, de reis naar boven, een aanvang neemt, de basis van het slangenvuur geheel en al van functie, dus van werking, zal moeten veranderen. Lang heeft de mensheid gezocht via de weg van de psychologie naar de oplossing van het geweldige probleem, hoe de weg naar boven moet worden gevonden.

Er was een groep met een onuitroeibare drang naar een godsdienstige levenshouding. En er was een groep met een intense drang naar uitbreiding van het verstandelijke vermogen, een drang naar kennis. En er was een derde groep, die op duizend en één wijzen een oplossing zocht door een tomeloze dadendrang tot ontwikkeling te brengen.

Hoe is het mogelijk, zo kan men vragen, dat in zulk een gecompliceerd organisme het verlangen opwoelt tot herstel van het geschondene, tot verlossing van het wiel van geboorte en dood? Dat verlangen komt vroeg of laat naar boven vanuit het hart van de mens; het hartheiligdom, dat ten eerste nauw verbonden is met de drie hogere hersenholten, terwijl zich bovendien in dat hart de zetel van de geestelijke mens zich bevindt.

Wij weten dat dit juist is. Wij weten van het oeratoom, van de rozeknop, die in het hart besloten ligt. Daarom zal de mens, wanneer hij maar hard en lang genoeg door de slagen van het noodlot, dat wil zeggen de slagen van de oerkrachten, getroffen wordt, op een gegeven moment een vreemde stem in zijn hart horen spreken.

Het is de stem van hen, die aan het einde van een levensproces gekomen zijn. Een levensproces dat, op één uitzondering na, volkomen nutteloos is gebleken. Het is het resultaat van vruchteloze moeiten, van de vele inspanningen op het horizontale vlak. Zulk een toestand kan, uit het diepst van het hart, een kreet om hulp omhoog rijzen.

Het is de stem van de sfinx, die schier verzonken is in het woestijnzand. Het is de stem die roept en smeekt om verlossing. En wie nu op die stem antwoorden gaat, in vroomheid en godsvrucht en zelfovergave, en niet boos in verzet komt vanwege al die dialectische weerstanden die men in het leven ontmoet, en het pad volgt, dat ons al zo lang voorgehouden werd, zal in staat blijken het drievoudige slangenvuur te herstellen.

In de plexus sacralis worden dan door een verhoogde vibratie de twee van elkaar gescheiden kanalen van het spinale geestvuur opnieuw met elkaar verbonden. En zo zal dan het circulatieproces, dat zolang verstoord was en daardoor de mens aardgebonden maakte, volkomen hersteld zijn.

Van stonde aan zullen dan in het hoofdheiligdom de drie hogere hersenholten wederom gevuld kunnen worden met de drie fundamentele stralen van de Zevengeest, met wonderbaarlijke gevolgen. Wij vinden bijvoorbeeld in de zesde hersenholte de befaamde pijnappelklier. Wanneer deze haar oorspronkelijke goddelijke voedingskracht opnieuw gaat ontvangen, gaan zich grote dingen in het leven van de leerling voltrekken.

Sedert de openbaring van het Al is er steeds een progressie in de gang van de dingen geweest; progressie, niet te zien als een voortdurende verandering, doch als een gestadige voortgang naar een bepaald doel. 

Een puur-verstandelijke benadering van een bepaalde periode uit het verleden kan misschien enige kennis opleveren met betrekking tot hoe men in die periode dacht en deed, doch geenszins met betrekking tot de Ene, alles overkoepelende Waarheid, en haar begin, voortgang en doel.

Daarvoor is nodig een levende zielestaat, dat is: een gereinigd, een tot volle wasdom gekomen slangenvuur; dat wil zeggen: een tot volle wasdom gekomen voertuiglijke staat van de periode waarin wij nú leven en zijn, waarin wij nú zijn binnengegaan. 

De voertuiglijke staat van de periode die nu afgesloten is, is bezig een sterk verouderde te worden.

In díe periode was het bezit van een geoefend intellectueel vermogen, met al de schoolse bijkomstigheden daarvan, het hoge, alom begeerde doel.

 Doch nu, in de periode waarin wij nu zijn binnengegaan, moet het hoofdheiligdom geheel en al geschikt worden gemaakt voor een totaal andere ontwikkelingsgang, waarvoor geheel andere krachten en elektromagnetische beginselen nodig zijn dan tot nu toe.

Nu de nadirgang van de mensheid bezig is zich te wenden omhoog, en wij daartoe een nieuwe periode zijn binnengegaan, wordt een totale omwending van de intellectualiteit naar de geest-ziele-ontwikkeling om de wille van het bestaan zeer, zeer dringend noodzakelijk.

Wanneer de ziel van mensen die werken aan die omwending waarlijk tot ontwikkeling komt, zal het slangenvuur van hen reeds gezien kunnen worden door een bijzondere stralingskracht, als een werkelijke gids in het leven; een zeer magische gids, met een uiterst krachtige invloed.

Alleen voor hen, die het grote belang van het bezit van deze gids kunnen inzien, zal hij alles-overwinnend zijn. Hij is de voorloper, de voorbode, van de nieuwe, ware Mercuriusstaf, de staf die alles en allen overwint.

Bron: De nieuwe Mercuriusstaf, Catharose de Petri en Jan van Rijckenborgh

Hebt u reeds ontdekt hoe ontzaglijk moeilijk het is om tot zelf- kennis te komen? Als u de pogingen, die daartoe van tijd tot tijd ondernomen worden, gadeslaat, zult u de verzuchting slaken: ßTot zelfkennis komen is volstrekt onmogelijk.̋ Het is echter duidelijk dat zelfkennis de eerste stap tot zelfverbetering dient te zijn. Daarom is het tragisch te moeten zeggen dat de grote ernst, waarmee velen terzake strevende zijn, tot zulke povere resultaten voert.

Inderdaad, het is zoals de Bijbel zegt: ßWie zichzelf overwint, is sterker dan wie een stad inneemt. ̋ Of, zoals Lao Tse vaststelt: Hij die de mensen kent, is verstandig. Maar hij die zichzelf kent, is ver- licht. Anderen in hun doen en laten observeren, en vaststellen wat bij hun medemensen goed en wat verkeerd is, wat nergens op lijkt, wat negatief en hopeloos ernaast is, dat is de meeste mensen wel toevertrouwd, omdat zij verstandige mensen zijn, die gewend zijn links en rechts en tegen iedereen hun oordeel uit te spreken. Want zij zien het toch? Zij horen het toch? Zij nemen het toch waar? Zo zijn er mensen die u alles, tot in de kleinste bijzonderheden, over hun medemensen kunnen ver- tellen. Doch men moet aan al die oordeelvellingen geen enkele waarde toekennen. Immers, die zo verstandige obser- veerders kunnen de innerlijke drijfveren van bepaalde hande- lingen of gesproken woorden niet waarnemen en kunnen hoogstens gissingen uitspreken.

De enige basis voor de zo noodzakelijke zelfkennis is voor de meeste mensen het oordeel dat anderen over hen uitspreken.

page447image15794752

447

Hij die zichzelf kent, is verlicht

page448image15800320

Een vriendelijke relatie, bijvoorbeeld een familierelatie, zal u zeer duidelijk kunnen zeggen hoe u bent. En ook wie u bent. Zo duidelijk, dat u het tenslotte zelf gaat geloven.Want uw rela- ties laten toch de feiten spreken? Welke redenen zouden zij hebben, de zaken anders voor te stellen dan ze zijn? Doch wist u dat zeer vele mensen op deze wijze op het stuk van de zelf- kennis op een dwaalspoor worden geleid? Uw vrouw, of uw man, uw broer of uw zuster, uw vriend of vriendin, zij zeggen: ßZo bent u. ̋ Zo, dat u het op het laatst zelf gaat geloven. En u uw gehele leven, uw gehele zijnstoestand op de conclusies van derden gaat afstemmen. En tenslotte zult u de mening gaan huldigen dat u in de zelfkennis aardig gevorderd bent.

Als u voldoende objectief kunt zijn, zal het u niet ontgaan dat u zelf van tijd tot tijd het slachtoffer geworden bent van deze situatie. Het klassieke bewijs daarvan bezitten wij in het feit dat Jezus de Heer, en andere grote werkers en hun verheven dienaren, in hun eigen omgeving, in hun eigen geboortestreek, met betrekking tot de eigen relaties, geen kracht hebben kunnen doen. Denk aan het gevleugelde woord: ßKan er uit Nazareth iets goeds komen? ̋ ßToch niets? Wij kennen hem toch veel te goed? ̋

Want al uw mensenkennis moge dan misschien zeer nuttig zijn en voor uzelf zeer belangrijk om anderen te beoordelen, ten opzichte van het juiste oordeel zijn er in uw leven meer misvattingen, meer mistastingen, dan juiste oordeelvellingen. Wie dit inziet en wie dit durft te bekennen, die weet tegelijker- tijd dat hij of zij op het punt van zelfkennis nog geheel en al in het duister tast. De meeste mensen zijn op dit punt o¤ f veel te optimistisch o¤ f veel te pessimistisch en niet in het minst realis- tisch.

ßHoe komt dat dan? ̋ zult u vragen.Wel, omdat de mens geen zintuig bezit, geen innerlijk vermogen heeft, om zichzelf objec- tief waar te nemen in zijn doen en laten, en niet in staat is de ineigen roerselen, die tot dat doen en laten aanleiding hebben

page448image15800512

448

Hij die zichzelf kent, is verlicht

page449image15938112

gegeven, gade te slaan. En nog minder, de daarachter staande astrale drijfveren. Het boek van oorzaak en gevolg, het boek van het persoonlijke karma, is terzake van het eigen leven meestal een hermetisch gesloten boek.

Ook voor de occulte mens, de mens die, zo men zegt, op de hoogte dient te zijn van de eigen karmische toestand-van-zijn. In de moderne Geestesschool wijzen wij het occultisme af, omdat het een methode is om met behulp van het ikbewustzijn door te dringen tot de mysterie« n van het bestaan.

Dat is mogelijk, maar slechts tot aan een zekere grens. De ge- volgen zijn altijd een keihard ikbewustzijn en een existentie die geheel en al verweven en verbonden is met de spiegelsfeer. Occultisten maken invloeden en krachten vrij die zij hebben leren vrezen, en die zij met tactiek, met een zekere mate van slimmigheid, trachten te ontlopen of te neutraliseren ^ hetgeen natuurlijk op den duur absoluut onmogelijk is.

Een occultist, voor zover deze zich in onze gelederen ophoudt, kan men bijvoorbeeld herkennen aan het feit dat hij niet los kan komen, of niet los wil komen, van de astrologie. Astrologie is in de praktijk niet anders dan een middel om een verstandelijke blik te kunnen slaan in het eigen karma. Een karma, dat zich dan voor het bewustzijn openbaart als een reeks goede en als een reeks kwade invloeden en stralingen. De horoscoop toont de mens het web waarin hij bij zijn natuurgeboorte gevangen werd. En nu tracht de occultist, han- gend in dat web, het zich zo riant en gemakkelijk mogelijk te maken. Van de spin die het web heeft geweven, en van het waarom, daarvan zegt de horoscoop niets. De astrologie is dan ook feitelijk een wetenschap die de mens enkele middelen aan de hand doet om het natuurgeboren leven wat draaglijker te maken, dat wil zeggen: misschien. Iets voorzichtiger zal het de mens wellicht kunnen maken, voorzichtiger ten opzichte van gevaarlijke situaties, en er midden in springend als er zich nieuwe dialectische mogelijkheden voordoen.

page449image16030848

449

Hij die zichzelf kent, is verlicht

page450image16006720

Voor de rest is het uitstel van executie, de mens niet beter en niet slechter makend, alleen wat handiger en soms wat slimmer. Met betrekking tot het eeuwige heil, tot het waarachtige, wer- kelijke leven, kan deze wetenschap niets voor de mens doen. En omdat occulte mensen zich meestal aan deze wetenschap vast- klampen, hebben wij haar indertijd radicaal prijsgegeven, in de zin zoals zij dan momenteel gebruikt wordt. Het is, u misschien bekend dat wij voorheen les hebben gegeven in astrologie. Jarenlang hebben wij aan de vergaderden in het Rozenkruis geleerd de horoscopie te beoefenen en de geboortekaart te beoordelen.Wij hebben daar afscheid van genomen, want uit- sluitend wanneer u de ziel zoekt, en u het web van het lot te dien einde wilt ontwarren, eerst dan kan enige kennis met betrekking tot uw momentele spinnenweb, als een beeld van de totale levensopgaaf, u van enig nut zijn. Doch de leer der aspecten, haar doeleinden en praktijken, is, als men meent met behulpda¤a¤rvantotgroterezelfkennistekomen,zeerschadelijk.

De occultist heeft nog meer pijlen op zijn boog, bijvoorbeeld de tarot, de kabbala en de handlijnkunde. Ook met die pijlen hebben wij, toen wij nog jong waren, geschoten, doch wij hebben bevonden dat de weg tot zelfkennis een gans andere is.

Het zou heerlijk zijn als u dit reeds nu zou kunnen inzien, zodat de lange experimentele weg, die altijd gepaard gaat met moeite en verdriet, u bespaard zou kunnen blijven. Het gaat erom, een geheimenis te leren kennen. En de receptuur van dat geheimenis luidt:

ten eerste: zichzelf kennen ^ en daardoor de verlichting deel- achtig worden;

ten tweede: zichzelf overwinnen ^ en daardoor almachtig worden;

ten derde: een nieuwe energie ontplooien ^ en daardoor het magische vermogen van de wil ontwikkelen,

page450image16014848

450

Hij die zichzelf kent, is verlicht

page451image16062464

en ten vierde: wanneer dan het einde van de reis door de stof gekomen is ^ het binnengaan in een eeuwigdurend, nieuw leven.

Wilt u deze receptuur eens bestuderen en vervolgens trachten haar toe te passen en de vruchten ervan te smaken? Het is een receptuur die tot u komt uit het oerverleden en die de glorie van de onfeilbaarheid met zich voert.

De vraag luidt: hoe komt de mens tot zelfkennis, opdat de verlichting zijn deel worde? En: wat is verlichting?

Om deze vraag te kunnen stellen moet de mens een zekere ervaring rijk zijn en moet hij uit de bittere lijdenskelk gedron- ken hebben.Want aan de hand van die ervaring woelen in het mensenhart de vragen naar boven: ßWat is het doel van mijn leven? Wat is in feite de mens? Waartoe is hij bestemd? ̋

Als deze vragen door u niet intellectueel worden gesteld, maar als dit werkelijk van binnen uit bij u problemen zijn, als deze vragen uit het diepste diep van uw wezenheid omhoog drijven, dan komt vanzelf in u de neiging tot onderzoek. Het is een neiging die, als men met dat onderzoek aanvangt, gevoeld wordt als een levensnoodzakelijkheid, als een zijn of niet zijn. En dan, dan gaat voor de mens heel de Universele Leer open, heel het plan Gods met wereld en mensheid.

Dit onderzoek wordt de leerling steeds zeer gemakkelijk gemaakt. Zo wordt heel de literatuur van de School van het Rozenkruis tot zijn beschikking gesteld, en hij studeert, omdat hij gedreven wordt door levensnood. Merkt u wel dat, wanneer wij hier van ßstudie ̋ spreken, deze op een geheel andere basis gefundeerd is dan wat daaronder gewoonlijk wordt verstaan? De leerling studeert, hij wil weten, omdat hij gedreven wordt door levensnood.

Dan komt hij tot de ontdekking dat het ikbewustzijn slechts de motorische activiteit is om de persoonlijkheid op zijn best in leven te houden. En dat de persoonlijkheid slechts de halve

page451image16062656

451

Hij die zichzelf kent, is verlicht

page452image15915008

schepping genoemd kan worden, slechts de basis tot ware, wer- kelijke menswording.Voorts, dat het leven van de persoonlijk- heid, zoals hij dat nu kent, geen leven is in menswaardige staat, doch slechts betrekking heeft op een zuiver animaal bestaan.

Zodra de student dat verstaat ^ en hij za¤ l het verstaan als hij door levensnood bewogen wordt ^ zal er een latent aanraak- punt in zijn persoonlijkheid ontwaken, opengaan en tot bloei geraken: het is de roos des harten. En in die roos gaat spreken een stem, de stem van de monadische vlam, namelijk dat deel van de hogere mens dat door middel van de ziel met de lagere mens verbonden moet worden, waardoor de lagere mens geheel en al van karakter zal veranderen en zal transfigureren.

Wanneer nu dat plan van binnen uit voor de leerling klaar wordt, voor hem open gaat, en het niet slechts verstandelijk wordt begrepen, en de mens zich daardoor binnenleeft en bin- nengroeit in het bedoelen Gods met hem of haar, dan is daar tegelijkertijd de verlichting.Want dan is daar de zelfkennis, het God kennen. Dan is daar het weten: ßHet Koninkrijk Gods is binnenin u. ̋

Dat nu is het verlicht worden. En in en door die verlichting kan het pad van de overwinning, de zelfoverwinning, betreden worden.

1 thought on “De ontwikkeling van de Mercuriusstaf in de mens, vernieuwing van het slangenvuur in de ruggengraat of wervelkolom met 33 wervels

  1. Shobha

    Ik ben blij verrast met deze tekst!
    Mijn hele leven staat in het teken van doorleefde ontwikkeling en ben uiteindelijk tot dit inzicht gekomen zoals hier beschreven!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *