Categorie archief: Arabische gnosis

Soefi’s en rozenkruisers putten allebei uit hermetische bronnen: Witteveen over Inayat Khan en zijn werken

BESTEL TERUG NAAR DE BRON 2 – SYMPOSIONREEKS 8

Er is één waarheid die de mensheid door de eeuwen heen heeft gezocht, soms vermoed, soms gevonden; en vaak weer verloren, in de dichtheid en bedekking van het aardse leven. 

Wanneer een mens iets van die waarheid aanraakt en beleeft, wil hij/zij die delen, overdragen. Uitdrukken in woorden is dan nodig. Die kunnen iets uit die bron van waarheid suggereren. Maar hoe logischer, nauwkeuriger en rationeel-consistenter men dit wil doen, hoe meer die woorden proberen de waarheid vast te leggen, hoe meer zij de bedekking worden die de levende waarheid verbergt. Dan kan een nieuwe onthulling van de waarheid komen wanneer een boodschapper of profeet die Lees verder

Boeken over soefisme en uitgaven van Soefi-meesters uitgegeven door Rozekruis Pers

1. Het ruisen van Gabriëls vleugels
Soehrawardi | hardback | 225 x 145 mm | 195 blz. | € 19,50 bestelnr. 1180 | 9789067323338
De Perzische dichter Soehrawardi stichtte in de 12e eeuw de ‘School der Verlichting’. Zijn inspiratie putte hij o.a. uit de Arabische mystiek, de Bijbel, teksten van Zarathoestra en het Perzische koningsboek. Arabiste Bettina Löber laat zien hoe Lees verder

Het begin van het boek ‘Soefi-meesters van de liefde, Rumi en Hafez – Perzische bevrijdingslyriek voor het hart

BESTEL SOEFI-MEESTERS VAN DE LIEFDE

WOORD VOORAF

Wat is er toch zo bijzonder aan de subtiele Perzische lyriek? Is het doordat die de zoektocht van de ziel naar haar geliefde beschrijft, dat het ons als moderne mensen nog steeds raakt? Een innerlijk aantrekken dat wij herkennen?

In een periode dat ónze voorouders elkaar nog met rieken en dorsvlegels te lijf gingen, kende het vroegere Perzië een cultuur waarvan de muziek, de poëzie, een lucide denken en een intieme wijsheid zich Lees verder

De verborgen rozentuin, afsluiting van het boek van Mahmoed Shabistari en een uitgebreid woord vooraf

BESTEL DE VERBORGEN ROZENTUIN

Bedwelmd door pure dienstbaarheid, die ik ontving uit de droesem, viel ik in het blootgelegde stof. Sedertdien weet ik niet meer of ik wel besta, maar ben ik geenszins nuchter, en ook ben ik niet ziek of dronken.

Soms ben ik net als zijn oog, vol van blijdschap. Of net als zijn haarlok wuif ik heen en weer.

Soms – helaas – naar aard of gewoonte, lig ik alleen maar op Lees verder