Tagarchief: opera

Mozart’s Zauberflöte in het licht van het moderne Rozenkruis – voordracht van Gerard Olsthoorn

 

BESTEL MOZART’S ZAUBERFLÖTE

Alchemie, Rozenkruis en Die Zauberflöte zijn thema’s die verwant zijn. Vaak worden slechts twee thema’s gecombineerd. Tjeu van den Berk brengt ze alle drie met elkaar in verband. Maarten Meström laat zien dat Mozart ons inspireren kan om geloof in het goede en het hogere met kunst en rede te combineren. Maarten Zweers stelt dat eens de wijsheid, voor iedereen toegankelijk, zal terugkeren, op het moment dat er een eind zal komen aan de Europese cultuur. Hieronder volgt de integrale tekst van de laatste voordracht op het Zauberflöte-symposion, die verzorgd is door Gerard Olsthoorn. 

Die Zauberflöte is rijk aan mededelingen omtrent een gnostiek-innerlijke ontwikkeling. De opera voert ons mee door de verschillende stadia van deze ontwikkeling, culminerend in het doorbrekende Licht dat vrijmaakt van Lees verder

De opera Faust van Gounod – esoterische analyse door Max Heindel – Mysteriën van de grote opera’s

 

De Franse componist Charles Gounod (1818-1893) componeerde onder andere Faust, een Franstalige opera in vier bedrijven en een proloog die voor het eerst werd opgevoerd in 1859 in het Théâtre Lyrique in Parijs. De oude Faust twijfelt aan de zin van zijn leven. Hij verkoopt zijn ziel aan de duivel voor rijkdom, geluk en jeugd. Hij wint het vertrouwen en de genegenheid van Margaretha. Bij haar verwekt bij een kind en laat haar vervolgens in de steek. De broer van Margaretha, de soldaat Valentijn, gaat een duel aan met Faust en wordt hierbij gedood. Al stervend vervloekt hij zijn zuster. Margaretha vermoordt haar kind en wordt hiervoor terechtgesteld. Engelen redden haar ziel en zij stijgt op naar de hemel. De tekst hieronder gaat over de diepere achtergronden in het verhaal zoals Max Heindel (1865 – 1919, fakkeldrager van het Rozenkruis 19) die beschrijft in het eerste hoofdstuk van zijn boek De mysteriën van de grote opera’s (pdf, niet meer in druk verkrijgbaar). Lees verder

Richard Wagner kwam uit met zijn mystieke opera ‘Parsifal’ in 1882

In zijn laatste muziekdrama ‘Parsifal’, verdiept de Duitse componist Richard Wagner (1813-1883) zich in bijna onpeilbare vraagstukken van religieuze mystiek. De stof voor ‘Parsifal’ is evenals andere opera’s van Wagner ontleend aan oeroude sagen. Reeds de Franse troubadours en later Wolfram von Eschenbach zongen ervan en gaven er vorm aan in grote epische gedichten. Een kerngedachte stipte Wager al aan in zijn opera ‘Lohengrin’, toen hij daar de graal aan de orde stelde. Toch behandelt ‘Parsifal’ geheel andere en veel diepzinniger vraagstukken dan Wagners jeugdwerk ‘Lohengrin’.

In de figuur van Kundry is ‘het eeuwig vrouwelijke’ belichaamd. Zij is tegelijkertijd een bijna duivelse verleidster en een boetvaardige zondares. In ‘Parsifal’ worden wij voorts gesteld tegenover de Lees verder

Inhoud van Parsifal, de laatste opera’s van Richard Wagner, zijn meesterwerk

 

Het besef van de natuur van de muziek is noodzakelijk voor de juiste waardering van zulk een groot meesterstuk als Richard Wagner’s Parsifal, waarin de muziek en de karakters verbonden zijn als in geen ander modern muzikaal voortbrengsel.

Wagners drama is gebaseerd op de legende van Parsifal, een legende, welks oorsprong verborgen ligt in het mysterie, dat de kindsheid van het menselijke ras overschaduwt. Het is een dwaalbegrip als men denkt, dat een mythe een vinding van de menselijke verbeelding is, zonder daadwerkelijke grond. Integendeel, een mythe is een kistje, dat soms de diepte en kostbaarste juwelen van geestelijke waarheid bevat, parels van schoonheid zo zeldzaam en fijn, dat zij Lees verder

Vorm, kleur en toon in de kunst volgens Max Heindel, een gedeelte uit ‘De mysteriën der grote opera’s’

DOWNLOAD DE MYSTERIËN DER GROTE OPERA’S

Als wij in het stoffelijk heelal rondkijken, zien wij een ontelbare menigte vormen en al deze vormen hebben een zekere kleur en veel van hen zenden een bepaalde toon uit, feitelijk doen alle dit, want er is zelfs geluid in de zogenaamde onbezielde natuur. De wind in de toppen van de bomen, het kabbelen van de beek, de deining van de oceaan, alle zijn ze bijdragen tot de harmonie van de natuur.

Van deze eigenschappen van de natuur – vorm, kleur en klank – is de vorm de meest standvastige, geniet om een aanzienlijke tijd in dezelfde toestand te blijven en zeer langzaam veranderend. Kleur daarentegen verandert gemakkelijker; zij verbleekt en sommige kleuren veranderen van tint als zij vanuit verschillende hoeken tot het licht worden gehouden; maar de toon is Lees verder