Citaten uit de roman ‘De witte dominicaan’ van Gustav Meyrink

BESTEL DE WITTE DOMINICAAN

De witte dominicaan verscheen als derde grote roman van Gustav Meyrink. De dromerige beschrijvingen en de psychologische ontwikkelingslijn in dit boek kunnen wij beschouwen als hoogtepunten in Meyrinks oeuvre. Tegelijkertijd is De witte dominicaan een weergaloos verslag van Meyrinks eigen zoektocht. Op basis van zijn eigen ervaringen geeft de schrijver de veranderingen weer die de psyche van de mens ondergaat op weg naar bevrijding uit misleiding, (zelf)bedrog en de gevangenschap van het bloed. Het is de zoektocht naar de diepere zin van het leven, die Meyrink als geen ander doorgrondt. Op verrassende wijze beschrijft hij hoe de ikfiguur het ‘mens ken uzelf’ leert begrijpen. De consequente toepassing van dit sleutelwoord leidt de hoofdpersoon, Christof Duivenslag, tot een diep doorgronden van het bestaan in deze wereld, waarbij hij, door de consequentie van de liefde te aanvaarden, uiteindelijk ‘ingeschakeld wordt in de levende keten, die tot in de oneindigheid reikt.

Citaten uit de roman ‘De witte dominicaan’ van Gustav Meyrink

Spreken in geestelijke betekenis is zoveel als scheppen; het is een magisch te-voorschijn-roepen. Schrijven hier op aarde is het vergankelijke van een gedachte neerleggen; schrijven in geestelijke betekenis is: iets graveren in het geheugen van de eeuwigheid. Lezen betekent hier: de zin van iets dat geschreven is tot zich nemen. Lezen aan gene zijde is: de grote onveranderlijke wetten erkennen en ernaar handelen terwille van de harmonie!  (De witte dominicaan)

Voor hem die arbeidt als een onsterfelijke – niet om iets te verkrijgen dat hij wenst te bezitten (dat is een doel voor geestelijk blinden), maar om de opbouw van de tempel van zijn ziel – die zal de dag zien, al is het ook na duizenden jaren, waarop hij kan zeggen: Ik wil en het is er; wat ik beveel, da`t geschiedt en heeft niet meer de tijd nodig om langzaam rijp te worden. Tegenover zo iemand zullen de heiligen arm zijn aan ervaring, want zij zullen niet weten wat de ander weet: namelijk dat eeuwigheid en rust hetzelfde kan zijn als reizen en oneindigheid. (De witte dominicaan)

Zoals een mens de betekenis van een boek niet kan begrijpen als hij het slechts in de hand houdt of alleen de bladzijden omslaat zonder ze te lezen, zo brengt hem het verloop van zijn levenslot geen winst als hij de betekenis ervan niet begrijpt; de gebeurtenissen volgen elkaar op als de bladen van een boek die de dood omslaat; hij weet het: ze verschijnen en gaan voorbij en met het laatste is het boek uit …(De witte dominicaan)   

Eeuwige jeugd is eeuwige toekomst, en in het rijk van de eeuwigheid waakt ook het verleden weer op, als eeuwig heden. Nu weet ik dat de mensenziel van de aanvang aan alwetend en almachtig is en dat het enige dat de mens voor haar kan doen is: alle hindernissen die haar ontplooiing in de weg staan, op te ruimen. (De witte dominicaan)

De geheime weg tot de wedergeboorte in de geest, waarvan in de Bijbel wordt gesproken, is de verandering van het lichaam en niet van de geest. Zoals de vorm is, zo uit zich de geest… (De witte dominicaan)

God alleen, de Algeest, verandert haar en vergeestelijkt de ledematen, indien het diepste innerlijk, de oermens, zijn gebed niet naar buiten zendt, maar lid voor lid zijn eigen vorm aanbidt, alsof in ieder onderdeel daarin verborgen de Godheid woont, als anders verschijnend beeld… De tijd komt, dat de leer van alchemie voor velen weer zal worden opgebouwd. (De witte dominicaan)

LEES OVER DE ANDERE BOEKEN VAN GUSTAV MEYRINK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *