Tag archieven: Plaatsen waar de geest waait

28-12 Kasteel Montségur: de grafstede van het katharisme

 

LEES MEER OVER DE CD VANUIT DE BRON

BESTEL PLAATSEN WAAR DE GEEST WAAIT

Zo, hoog boven de wolken gelegen met in de rug een enorme afgrond en aan beide kanten steile flanken, omgeven door ravijnen die varieerden van vijfhonderd tot duizend meter diep, slechts toegankelijk via de bijna verticale zuidwestelijke helling, ongenaakbaar via zijn gekanteelde en door belegeringswapens gehavende wand, kon Montségur zich werkelijk onoverwinnelijk wanen, voor iedere Lees verder →

4 Eite Kolthoff – symposionvoordracht: Stille waarneming, de kracht van het hart

VOORDRACHT 1 – VOORDRACHT 2 – VOORDRACHT 3 – VOORDRACHT 5

In de vierde voordracht van het symposion Plaatsen waar de geest waait, innerlijk christendom in hoopvolle tijden op het conferentiecentrum Renova in juni 2021 sprak Eite Kolthoff over het belang van innerlijke stilte. Stille waarneming vanuit het hart is de sleutel; stille getuige zijn van een zich herstellende eenheid tussen Geest, Ziel en Lichaam…Hieronder volgt de transcriptie van de bovenstaande video.

Beste aanwezigen,

Toen me gevraagd werd op dit symposion te spreken, dacht ik: prima, gaan we het hebben over de innerlijke stilte.  Dat leek me meer nodig dan ooit in een Lees verder →

23-12 Adolphe Garrigou: leermeester van Antoine Gadal in Tarascon – Plaatsen waar de geest waait 2 – muziek 2

 

LEES MEER OVER DE CD ECHO’S DE LOMBRIVES – KLANKEN UIT DE RENOVATEMPEL

BESTEL PLAATSEN WAAR DE GEEST WAAIT

Het oudste en meest interessantste deel van Tarascon ligt aan de oostzijde. Daar vinden we in 1890 de familie Gadal, wonend op nummer 10 aan het centrale plein dat nu Place Felix Garrigou heet, en dat, het moet gezegd, als plein enigszins bedroevend is aangepast aan de moderne tijd. Naast het huis van de familie was het woonhuis van de naamgever van het plein: Joseph Louis Félix Garrigou, die leefde van 1835-1920, een natuurkundige en archeoloog die bekend werd door zijn vele vondsten van prehistorische menselijke en dierlijke resten in de Pyreneese grotten van Zuid-Frankrijk – een interesse die Félix met zekerheid van zijn vader Adolphe had meegekregen. Félix was, onder veel meer, medeoprichter van de Association Pyrénéenne, en lid van diverse historische en wetenschappelijke verenigingen. Lees verder →

22-12 Ariège: de rivier die stoomt door Tarascon en Ussat-les-Bains – Plaatsen waar de geest waait 1 – muziek 1

 

KLIK VOOR DE LIEDTEKST

BESTEL PLAATSEN WAAR DE GEEST WAAIT

De Ariège, een zijrivier van de Garonne die uit de Frans-Andorrese Pyreneeën stroomt in de richting zuid-noord van haar oorsprong naar Ax-les-Thermes, heeft haar bedding in de loop der eeuwen uitgeschuurd tot op het huidige niveau. Vanaf Ax herneemt zij haar loop west-oost tot Tarascon en mondt even voor Toulouse uit in de Garonne, stromend in de richting zuid-noord. Zij doorstroomt het gehele departement Ariège, het oude graafschap van Foix, en zij voorziet een dal van water dat tot aan Saint-Jean-de-Verges geheel omsloten wordt door haar bronnen. Zo is de Ariège de levensader van de heuvelachtige streek tot aan Pamiers, waarna zij de gebieden op weg naar Toulouse tot een vruchtbare vlakte omtovert.  Lees verder →

De orde van de tempel – Antoine Gadal over de tempeliers en de tempel van de geest

BESTEL PLAATSEN WAAR DE GEEST WAAIT

Veel aantekeningen van Antoine Gadal hebben betrekking op het kruis van de grootmeester, dat hij aantrof in een kleine grot in de heilige berg van Ussat, iets boven de grot die Acacia wordt genoemd. Eerder hebben we kunnen zien welk belang hij daaraan hechtte, door het symbool te verbinden met de beweging van het Rozenkruis, die van Nederland uitging. Hij verduidelijkte bovendien dat het symbool ook in direct verband stond met de orde van de tempelieren, die de bewakers waren van een Aquitaans christendom, dat vanaf de negende eeuw in de Sabarthez wortel geschoten had (denk aan het kerkje van de maagd van Sabart, la chapelle Notre-Dame de Sabart, en de burcht in Vicdessos waarvan nu nog slechts de ruïne rest), maar die ook in fysiek opzicht de vallei van de Ariège beschermden. Hieronder volgt de tekst van de pagina’s 252 en 253 uit het boek Plaatsen waar de geest waait door Peter Huijs en Mirjam Duivenvoorden. Lees verder →