Tagarchief: gedicht

Symboliek van de sfinx – de gespletenheid van de mens – tekst uit ‘De Paradijsvogel en andere mythische dieren’

LEES OVER HET EGYPTE-SYMPOSION OVER TEMPELS, MENS EN MAGIE OP 22 JUNI 2019

Gezegend is de leeuw die door de mens wordt gegeten,
en de leeuw zal mens worden.
Armzalig is de mens die door de leeuw wordt gegeten,
de mens zal leeuw worden.

Thomas Evangelie, logion 7

De stenen spreken, het teken in Egypteland,
de sfinx: het is de mens
wel gespleten, met afgesleten of afgeslagen neus,
zijn levensrichting is hij kwijt.

Ach mens, wie ben je, van waar kom je,
waar ben je heen op weg?
Ontsluier het raadsel dat Lees verder

Lied en gedicht uit de tweede dag van De Alchemische Bruiloft van Christiaan Rozenkruis

Op de eerste dag van de Alchemische Bruiloft van Christiaan Rozenkruis ontvangt de hoofdpersoon op de avond voor Pasen een uitnodiging om de bruiloft van de koning en de koningin bij te wonen. Hij weet niet of hij op dart aanbod in zal gaan, maar na een droom, waarbij hij wordt bevrijd uit een gevangenistoren, is het hem duidelijk dat hij moet gaan en begeeft hij zich goed voorbereid op weg. Het begin van Lees verder

Gedicht van Max Heindel aan het begin van zijn boek ‘De wereldbeschouwing der rozenkruisers’

GELOOFSBELIJDENIS OF CHRISTUS

Niet hij bemint zijn God, die fel in haat ontbrandt,
voor wat zijn naaste heilig is en dit met voeten treedt;
hij die door angst voor hel te kluisteren zoekt ’t verstand,
bewijst dat Lees verder

Kerst-gedicht van Freek de Jonge, op de voorpagina van dagblad Trouw 23 december 2017

We trekken Het Verhaal
als ooit de Vlaamse primitieven
niet langer vol verlangen naar ons toe
We kunnen het redelijkerwijze niet meer geloven
Laten de oren hangen naar het consumptieve
Zijn de strekking moe

Daar komt het machteloos besef bij
na elk appèl op het geweten
je doet het toch nooit goed
Wij laten wij ons door niemand maken
Woorden die ons moeten raken zijn versleten
en zo zakt de moed

We hebben geen behoefte meer aan vragen
waar we Lees verder

Ik hoorde in mijn eerste jaren – gedicht uit het tijdschrift ‘De Hoeksteen’ uit 1938 van het Rozenkruisers Genootschap

Ik hoorde in mijn eerste jaren,
van God de Heer,
die tot ons zond zijn zoon,
ik hoorde van dit godenoffer,
van Jezus, van het smarteloon
… dat hij ontving.

Ik hoorde van Lees verder

‘Ik zie rond in de wereld’ en twee andere spreuken van Rudolf Steiner: ‘De ziel vindt haar woning’ en ‘Het schone bewonderen’

Ik zie rond in de wereld,
waarin de zon haar licht zendt,
waarin de sterren fonkelen,
waarin de stenen rusten,
de planten levend groeien,
de dieren voelend leven,
waarin de mens, bezield, Lees verder

De wedergeboorte uit water en Geest, gnostiek gedicht gebaseerd op het Johannes Evangelie

 

Hoort! Het Woord is vlees geworden!
God openbaarde zich in het lichaam van een mens.
Nu moeten wij ook zelve goden worden
en het Woord openbaren in Lees verder

Pinkstergedicht De gouden ster, Pinksterfeest van innerlijke groei

 

O, Pinksterfeest van innerlijke groei
Wanneer de tempel wèl is toebereid
En een gebroken en onzeker leven
Zijn fundament krijgt in Lees verder