Waarom gebruikte Francis Bacon vele geheimschriften en pseudoniemen in zijn werken?

‘De glorie van God is om iets te verbergen, maar de glorie van de koning is om het uit te vinden.’

Dit is een door Francis Bacon (1561-1626) veel gebruikte aanhaling van koning Salomo in Spreuken 25: 2, hier vertaald uit de King James Version uit 1611. Het verwijst naar de mysteriën, de verborgenheden van God, die slechts begrepen kunnen worden als de mens zich innerlijk geschikt maakt om die verborgenheden te naderen en te ontsluieren in zijn leven.

Naar dit voorbeeld verborg Francis Bacon op allerlei manieren informatie in zijn werk. Bacons bijdrage aan de mensheid zou niet zozeer gericht zijn geweest op het pasklaar aanbieden van een uitleg van waarheid, maar om de mens bij de hand te leiden naar het Licht door een art of discovery, een ‘kunst van het ontdekken’ aan te bieden – een methode waardoor iedereen de waarheden zou kunnen vinden die door God in zijn schepping en door Bacon in zijn werken verborgen zijn. Zo wordt de vreugde van het ontdekken van niemand weggenomen en worden wij allen geholpen om niet alleen ontdekkingen te doen, maar als resultaat van de ontdekkingstocht tevens te groeien in wijsheid en kracht.

Hij gebruikt de methode van een soort hide and seek-spel (verstoppertje), om het verborgene voor de zoekende mens stap voor stap bereikbaar te maken. Onderzoek wijst uit dat de belangrijkste manieren waarop Bacon en zijn medewerkers informatie in zijn werk verborgen, de volgende waren:

  • onder veel pseudoniemen schrijven,
  • geheimschriften in zijn werk toepassen, 
  • betekenisvolle afkortingen, anagrammen, acrostichons en afbeeldingen gebruiken
  • elementen uit de wijsheidstradities in zijn werk verwerken, 
  • verborgen ‘handtekeningen’ in de tekst opnemen, 
  • cursief gedrukte woorden en willekeurige beginletters van woorden in hoofdletters verwerken, het gebruik van verschillende soorten drukletters,
  • opzettelijk misdrukte paginanummers, waarvan de getalswaarde overeenkomt met de Bacon-getallen, 
  • opzettelijke drukfouten of toevoegingen van letters,
  • het gebruik van titelvignetten, 
  • het gebruik van emblemen, 
  • het gebruik van cryptische afbeeldingen op kopergravures. 

We kunnen het enorme oeuvre van Francis Bacon in twee gedeelten verdelen: het werk dat hij onder zijn eigen naam gepubliceerd heeft en de werken die hij onder vele pseudoniemen geschreven moet hebben. Bestudering van beide aspecten van zijn werk leert dat ze nauw met elkaar verbonden zijn, als twee zijden van dezelfde medaille.

[…]

Er was in zijn tijd veel onwetendheid, onverdraagzaamheid, bijgeloof en dogmatisch geloof. Wanneer men iets schreef dat daarvan afweek, kon dit gemakkelijk tot vervolging leiden. Het zou gevaarlijk voor hem hebben kunnen zijn als hij openlijk naar buiten was gekomen met zijn voor die tijd revolutionaire ideeën die hij als hervormer, spiritueel leraar en filosoof had.

Het zou hem immers erom te doen zijn geweest de Engelse renaissance naar grote hoogte te stuwen. Daartoe schreef en publiceerde hij, in samenwerking met zijn medewerkers, talloze werken, zodat men het gevoel zou krijgen dat er iets groots te gebeuren stond. Dit kan een belangrijke reden zijn geweest om vele pseudoniemen te gebruiken.

Bron: ‘Het mysterie van Francis Bacon’ door Jaap Ruseler

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *