Tag archieven: biografie

Paracelsus, zijn filosofie en heelkunde


BESTEL CRYSTALSERIE 8 OVER PARACELSUS

Poging tot toenadering 

‘Paracelsus (fakkeldrager van het Rozenkruis 1). Een magische naam, die steeds weer opduikt in de geschiedenis van het moderne denken. Een naam, die verschillende meningen oproept. Een naam, die niemand onverschillig laat. Deze gang van zaken wordt al van tevoren aangekondigd : ‘Na mijn dood zal ik meer tegen jullie uitrichten, dan daarvoor… ’ In feite is Paracelsus nog steeds aanwezig: om vragen te stellen, om uit te dagen, om onrust en beroering te brengen. Hoe moeten we Lees verder →

Cor Damme, een belangrijke kracht achter de groei van de School van het Rozenkruis in de vooroorlogse periode

De orde van het Rozenkruis verbindt zich altijd met een impuls die puur is, met aspiratie, vriendschap en verdieping, in een streven dat zowel vol eenvoud is en zuiver. En tegelijk ontmaskerend. Op mensen die blijk geven van een potentiële geschiktheid komen golven van inzicht en inspiratie af, uit het oorspronkelijke veld, de wereld van het abstracte denken. Alle krachten van het Licht omhullen hen, doordat zij erop gericht blijven om ze in de samenleving door te laten werken. Precies dat gebeurde bij de broers Wim Leene (1892-1938) en Jan Leene (1896-1968, burgerlijke naam van J. van Rijckenborgh), en een aantal vrienden van hen, onder wie Cor Damme (1897-1966). Ieder van hen had een eigen inbreng voor wat zou uitgroeien tot de School van het Gouden Rozenkruis.

Cor Damme was Lees verder →

Porphyrius: opvolger van Plotinus als leider van de neoplatoonse school in Rome

De berichten over het leven van Porphyrius, ook bekend als Babst, zijn schaars. Van tijdgenoten is niets overgeleverd, een eeuw na zijn dood moest Eunapius voor zijn biografie de gegevens zoeken in verschillende geschriften van Porphyrius (233- 305) zelf. 

Porphyrius, geboren circa 233 na Chr. in het Fenicische Tyrys, heette oorspronkelijk Malchus (‘koning’, vandaar zijn latere griekse naam Basileus). Hij was van aanzienlijke Lees verder →

De neoplatoonse mysteriën – Plotinus en het neoplatonisme

De belangrijkste vertegenwoordiger van de neoplatoonse school bouwt een wijsgerig stelsel op, waarin hij zich wel in hoofdzaak baseert op de leer van zijn grote Atheense voorganger, maar dat toch tevens getuigt van zijn eigen geniale denkkracht, originaliteit en diepzinnigheid. Deze belangrijkste neoplatonicus, die men terecht de laatste grote Griekse wijsgeer heeft genoemd is Plotinus (203-274). In 244 verlaat hij zijn geboorteland Egypte en de sinds kort te Alexandrië gevestigde neoplatonische school en gaat hij naar Rome, waar hij een eigen school sticht. Tot enkele jaren voor zijn dood treedt hij Lees verder →

Pythagoras, ingewijde die een mysterieschool had in Zuid-Italië


De uit Samos geboortige wiskundige, astronoom en filosoof Pythagoras leefde tussen 580 en 500 v. Chr. Na lange zwerftochten, die hem volgens oude bronnen zelfs naar Egypte en het Oosten voerden – veel elementen in zijn leer getuigen daarvan – stichtte hij een mysterieschool in Croton in beneden Italië. Pythagoras beoefende de wiskunde niet als vak. Zijn stellingen zijn ondanks dat echter wereldberoemd geworden. Hij plaatste zijn wiskundige visie, voornamelijk die met betrekking tot de getallen, in het middelpunt van zijn filosofie. Hij wilde geen ‘wijze’ (sophos) genoemd worden. Dat vond hij aanmatigend. Liever noemde hij zich een Lees verder →