De terugblik of retrospectie, avondoefening van Max Heindel

 

De avondoefening, retrospectie of terugblik is voor de aspirant van groter waarde dan enige andere methode om vooruit te komen op het geestelijke pad. Zij heeft zulke verstrekkende gevolgen, dat zij iemand in staat stelt niet alleen de lessen voor dit leven te leren, maar lessen die feitelijk pas voor toekomstige levens bestemd zijn.

Wanneer hij ‘s avonds in bed ligt, begint de aspirant zijn lichaam te ontspannen. Dan roept hij de gebeurtenissen van de dag, in omgekeerde volgorde voor de geest: hij begint met die van de avond, dan van de namiddag, de voormiddag en de morgen.

Hij tracht elk van hen zo volledig mogelijk te verbeelden – probeert voor zijn geestesoog alles te herhalen: al wat plaats had in elk opgeroepen tafereel, met het doel zijn daden te beoordelen, vast te stellen, of zijn woorden werkelijk zijn mening weergaven of valse indrukken maakten, of hij overdreef, of te laag schatte toen hij zijn ervaringen aan anderen meedeelde.

Hij beschouwt zijn zedelijke houding in verband met elk toneel. Heeft hij gegeten om te leven of geleefd om te eten; is hij aan tafel gegaan om zijn gehemelte te strelen? Laat hij zich eerlijk beoordelen: afkeuren waar afkeuring nodig is en als het is verdiend, prijzen.

Velen vinden het soms moeilijk om wakker te blijven tijdens de oefening. In zulke gevallen is het toelaatbaar om in bed te gaan zitten tot het mogelijk is de voorgeschreven methode te volgen.
De waarde van de terugblik is geweldig, en gaat de verbeelding ver te boven.

Ten eerste zijn we bewust bezig de harmonie te herstellen, en doen het in minder tijd dan het astrale lichaam dat kan tijdens de slaap. We houden dus een groter deel van de nacht vrij voor werk buiten het astrale gebied.

Ten tweede doorleven we onze loutering en eerste hemel elke avond, en bouwen in onze geest als zuiver gevoel de essentie van de ervaringen van de dag. Zo beperken of voorkomen we de loutering na onze dood, en verkorten we de tijd die we in de eerste hemel moeten doorbrengen.

Ten laatste, en dit is niet het minste voordeel – daar we dag aan dag de essentie van onze ervaringen die de zielengroei bevorderen hebben uitgezuiverd, en die in de geest hebben ingebouwd – leven we in een geestesgesteldheid en ontwikkelen we ons langs lijnen die gewoonlijk pas in latere levens zouden worden gevolgd.

Door deze oefening trouw te doen, wissen we dag aan dag ongewenste voorvallen uit ons onderbewust geheugen, zodat onze zonden te niet worden gedaan en onze aura’s beginnen te stralen van geestelijk goud.

Bron: De Wereldbeschouwing der Rozenkruisers van Max Heindel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *