Tag archieven: christendom

Overeenkomsten tussen christendom en boeddhisme volgens Fritjof Schuon in ‘De innerlijke eenheid van alle religies’

BESTEL DE INNERLIJKE EENHEID VAN DE RELIGIES

Het christendom staat in veel opzichten dichter bij het boeddhisme dan bij de islam, hoe vreemd dit ook moge klinken; bijna zou men het een ‘joods boeddhisme’ kunnen noemen, en het boeddhisme een ‘Indisch christendom’; en toch staat het boeddhisme zo ver af van de monotheïstische religies, dat men het gewoonlijk als een ‘atheïstische religie’ betitelt – een ongerijmdheid, die door de vooronderstellingen van het Semitische monotheïsme kan worden verklaard. In werkelijkheid neemt de leer van de Boeddha geen standpunt in tegenover het antropomorfe godsbegrip, zij gaat er stilzwijgend aan voorbij, omdat het Lees verder →

Frithjof Schuon over esoterie en exoterie in het christendom in ‘De innerlijke eenheid van alle religies’

Vele bijbelpassages, bijvoorbeeld de woorden van Christus tot Nikodemus en tot de rijke jongeling, beschrijven het verschil tussen exoterisme en esoterisme, en wel meestal in de ruimste zin, want het gaat hier niet om uitsluitend gnosis, maar vooral om liefde, of beter gezegd: om de liefde tot God, die beide inhoudt. Ook al is de gnosis het esoterisme in de zuiverste en volste zin, toch mag niet worden vergeten: ook de liefde doorbreekt en verschroeit op haar manier de vormen, de ‘rijkdom’, de ‘wereld‘; ze verschroeit de wereld en laat alleen God bestaan, en overstijgt daarom oneindig het alleen maar trouw zijn aan de wet.

Volgens de soefileer heeft Christus alleen esoterisme (innerlijke waarheid) gebracht, geen exoterisme (uiterlijke wet); dat blijkt inderdaad niet alleen uit het evangelie, bijvoorbeeld uit de geboden van Christus, die een zuiver Lees verder →

De grote wereldreligies, hun esoterische kanten en de weg van het midden

De grote wereldreligies kunnen in de eerste plaats worden ingedeeld naar een meer objectieve, op het één-waarheidsbeginsel gestoelde geloofsleer, zoals het christendom en de islam, en aan de andere kant naar een oriëntatie waarbij die ene waarheid niet wordt geclaimd en de religieuze beleving strikt subjectief is, zoals boeddhisme en hindoeïsme.

Daarnaast valt het op dat de grote wereldreligies een meer exoterische, uiterlijke kant en een meer esoterische, innerlijke kant hebben. Innerlijk moet dan niet Lees verder →

De leer van reïncarnatie en karma en het christendom

Waar de leer van reïncarnatie en die van karma zo’n belangrijk deel uitmaken van de oude wijsheid waaruit alle godsdiensten zijn voortgekomen, is het van belang na te gaan waarom er zo weinig van te vinden is in het christendom. De eenvoudige reden is dat ze er uit zijn verwijderd. Wijlen professor F.S. Darrow schreef: Lees verder →

Het oorspronkelijke christendom was een mysterieschool

Het oerchristendom was een mysterieschool. Dat deze stelling in eerste instantie wellicht bevreemding wekt, is te begrijpen. Gewoonlijk denkt men bij mysteriescholen vooral aan groepen mensen die binnen een klein gebied werkzaam zijn en waarvan leer en praktijk voor buitenstaanders streng geheim gehouden worden. De grootschalige kerkelijke organisatie, die reeds gedurende vele eeuwen als vertegenwoordiger van het christendom optreedt, staat hier lijnrecht tegenover.

En ook het streven van de oerchristenen om hun leer en praktijk juist niet geheim te houden, maar zo mogelijk Lees verder →