OORSPRONG NU! – WEEK 1 – WEEK 2 – WEEK 3 – WEEK 4 – WEEK 5 – WEEK 6 – WEEK 7 – WEEK 8 – WEEK 9 – WEEK 10 – WEEK 11 – WEEK 12 – WEEK 13 – WEEK 14 – WEEK 15 – WEEK 16 – WEEK 17 – WEEK 18 – WEEK 19 – WEEK 20 – WEEK 21 – WEEK 22 – WEEK 23 – WEEK 24 – WEEK 25 – WEEK 26 – WEEK 27 – WEEK 28 – WEEK 29 – WEEK 30 – WEEK 31 – WEEK 32 – WEEK 33 – WEEK 34 – WEEK 35 – WEEK 36 – WEEK 37 – WEEK 38 – WEEK 39 – WEEK 40 – WEEK 41– WEEK 42 – WEEK 43 – WEEK 44 – WEEK 45 – WEEK 46 – WEEK 47 – WEEK 48
BESTEL DE NAG HAMMADI-GESCHRIFTEN
In het volgende citaat maakt de Donder, het volmaakte bewustzijn zich kenbaar als de Gnosis – de innerlijke kennis van het hart.
Ik ben het horen dat voor ieder bereikbaar is, en het spreken dat men niet vatten kan.
Ik ben een stomme die niet spreekt en groot is mijn veelheid van woorden.
Luister naar mij in mildheid en leer van mij in strengheid.
Ik ben het die het uitschreeuwt en ik ben neergeworpen op het oppervlak van de aarde.
Ik bereid het brood en het innerlijk bewustzijn.
Ik ben de gnosis van mijn naam.
BESTEL DE NAG HAMMADI-GESCHRIFTEN
En nu spreekt dan weer de donder, het volmaakte bewustzijn: Ik ben de gnosis van mijn naam. Zij die zich Sophia noemt, ware wijsheid, onderscheidt de Gnosis als aspect van zichzelf. Daarmee is het voor ons dan meteen duidelijk dat de ware kennis komt vanuit het hart. Daar dragen wij immers de vonk van licht met ons mee. Daar vinden wij het ware doel van ons leven. Het begin en het einde van alle geestelijke ontwikkeling. Daar willen we ons op bezinnen en daar willen we van getuigen. Bezinnen door op te gaan in de stilte die van het geestelijke beginsel in ons hart uitgaat. Getuigen door midden in het leven te staan en allen die naar het licht verlangen te dienen. Soms door te zwijgen, soms door te verklaren met de woorden die we tot onze beschikking hebben.
Als we onszelf niet meer veroordelen vanwege alles waar we ingetrokken worden, dan ontstaat er vanzelf mildheid en compassie voor alles wat leeft. We leren dan ook deemoedig te zijn naar wat het geestelijke in ons wil voltrekken. We kunnen het als strengheid ervaren, omdat het volmaakte bewustzijn niet verandert door wat wij van haar vinden.
Als wij de essentie van liefde in ons hart zijn werk laten doen dan zal de dialoog met het volmaakte bewustzijn niet verstommen. Dan kunnen we de innerlijke stem horen. Dan kan ons denken van binnenuit verlicht worden. Het zal weer de beelden kunnen ontvangen vanuit het rijk van de geest, voorbij ruimte en tijd. Dan is duidelijk voor ons hoe we het leven in de wereld van de verwarring kunnen dienen. Want alle leven is onderweg naar heelwording en keert uiteindelijk terug tot het lichtende pleroma.
De volmaakte wijsheid schreeuwt het uit naar een mensheid die haar vergeten is. Zij is neergeworpen in het levensveld van de menselijke begeerten en verlangens. Want hoe verheven ook haar boodschap is, hoe doortrokken met liefde voor alle leven, de duisternis geeft zich niet zomaar gewonnen. De keuze voor het licht moet zich in het bloed bewijzen, dwars door alle afleiding heen.
Opnieuw maakt de donder ons innerlijk bewust, opdat we niet meer twijfelen en dwalen in het duale leven. Het volmaakte bewustzijn bereidt het voedsel voor onze ziel: het brood genoemd. De volmaakte wijsheid maakt zich kenbaar op een wijze die niet bedacht kan worden, niemand voorvoelt en waar de menselijk wil geen vat op heeft. De Gnosis heeft de volmaakte wijsheid bereidt voor allen die haar liefhebben.


