OORSPRONG NU! – WEEK 1 – WEEK 2 – WEEK 3 – WEEK 4 – WEEK 5 – WEEK 6 – WEEK 7 – WEEK 8 – WEEK 9 – WEEK 10 – WEEK 11 – WEEK 12 – WEEK 13 – WEEK 14 – WEEK 15 – WEEK 16 – WEEK 17 – WEEK 18 – WEEK 19 – WEEK 20 – WEEK 21 – WEEK 22 – WEEK 23 – WEEK 24 – WEEK 25 – WEEK 26 – WEEK 27 – WEEK 28 – WEEK 29 – WEEK 30 – WEEK 31 – WEEK 32 – WEEK 33 – WEEK 34 – WEEK 35 – WEEK 36 – WEEK 37 – WEEK 38 – WEEK 39 – WEEK 40 – WEEK 41– WEEK 42 – WEEK 43 – WEEK 44 – WEEK 45 – WEEK 46
BESTEL DE NAG HAMMADI-GESCHRIFTEN
De donder, het volmaakte bewustzijn spreekt tot je over het onuitsprekelijke, het ongeopenbaarde waaruit toch alles is voortgekomen.
Wees op je hoede; wees niet onwetend van mij.
Want ik ben de vereerde en de verachte.
Ik ben de hoer en de heilige.
Ik ben de vrouw en de maagd.
Ik ben de moeder en de dochter
Ik ben de leden van mijn moeder
Ik ben de onvruchtbare, en velen zijn mijn kinderen
Ik ben het wiens bruiloft schitterend is en ik ben niet gehuwd.
Ik ben de kraamvrouw en zij die niet baart.
Ik ben de troost van mijn barensweeën.
Ik ben de bruid en de bruidegom en het is mijn echtgenoot die mij verwekte.
BESTEL DE NAG HAMMADI-GESCHRIFTEN
De Sophia, het volmaakte bewustzijn openbaart zich op momenten dat we haar niet meer ondergeschikt willen maken aan onze wil, ons denken en voelen. We laten de wijsheid als het ware ons bewustzijn verlichten op een manier dat we er geen grip meer op hebben. We zijn gewend om alles wat we met zintuigen waarnemen volgens ons duale bewustzijn te beoordelen en verwerken. Maar nu laten we toe dat de Sophia, het volmaakte bewustzijn zich in ons openbaart.
Als een innerlijk licht, waarvan we weten dat het de wereld in straalt. Het licht zelf kan niet het ene deel van de schepping wel verlichten en het andere deel niet. Het zijn de objecten van onze verbeelding die het licht belemmeren te stralen en die daardoor hun schaduw werpen. We zijn gewend geraakt aan die schaduwen. We zijn er zo mee vertrouwd geraakt dat we de duisternis beter kennen dan het licht. Daarom worden we geroepen om tot bezinning te komen.
Het volmaakte bewustzijn is heilig, dat wil zeggen heel-makend, niet verdeeld in de paren van tegenstellingen. Maar het laat zich ook keer op keer gebruiken, besmeuren om daarna geschonden achter te blijven. Zonder maar enig blijvend resultaat in de mens achter te laten. Denk in dit verband maar aan de Pistis Sophia die het licht zoekt in de duisternis en door een vals licht wordt misleid. Zij wordt van al haar lichtkracht beroofd door de krachten van de duisternis, de archonten. De Pistis Sophia is onze ziel die langzaam maar zeker het licht van de ware wijsheid leert onderscheiden van het licht van de menselijke geest. Denk in dit opzicht ook aan de Heer van alle leven die uitspreekt: mijn volk gaat verloren omdat het geen kennis heeft. Deze kennis stelt ons in staat om licht van duisternis te kunnen onderscheiden.
Het volmaakte bewustzijn verlangt naar de bevruchting door de geest. Het is de dochter van de vader, de moeder van alle wijsheid, de vrouw van de verlosser, ongehuwd in stilte wachtend tot het moment dat het lichtkind groeiende is om gebaard te worden en de trooster komen zal. Hier blijkt heel duidelijk uit dat het vrouwelijke, volmaakte bewustzijn niet op zichzelf staat. Het is de maagdelijke geest die van de vader uitgaat, gevallen is in een duale wereld, maar die verlost wordt door haar metgezel, die zij verloren is bij haar val uit het lichtende pleroma. Zij baart het lichtkind, waar wij mee versmelten als wij het pad van verlichting bewandelen. Het volmaakte bewustzijn blijft ons daar steeds opnieuw aan herinneren.

