LEES MEER OVER MYSTERIËN VAN TAO EN DE DAODEJING
Strofe 14 van de Daodejing (vertaald door Henri Borel)
Gij kijkt er naar, en gij ziet Het niet; men noemt Het kleurloos (I).
Gij luistert er naar, en gij hoort Het niet; men noemt Het aphoon (Hi).
Gij tast er naar, en gij raakt Het niet; men noemt Het onstoffelijk (Wei).
Deze drie dingen zijn niet met eigen woorden uit te leggen.
Daarom Lees verder
Hoge gratie en degradatie zijn dingen van vreze. Het lichaam is als een grote ramp.
Hoe is het, dat men (dit) zegt
(van) hoge gratie en degradatie?
Hoge gratie is iets inferieurs.
Verkrijgt men haar, dan is men als in vreze.
Verliest men haar, dan Lees verder
De vijf kleuren verblinden het oog van de mens.
De vijf tonen verdoven het oor.
De vijf smaken bederven de smaak.
Dolle ritten en jachten brengen het menselijk hart in verdwaling.
Moeilijk te verkrijgen goederen brengen de mens tot verderfelijke daden.
Daarom maakt de Wijze werk van zijn binnenste en niet Lees verder
De dertig spaken van een wiel verenigen zich om een naaf.
Maar alleen door de ledige ruimte is de wagen van nut.
De vaas is uit klei gekneed tot huisraad.
Maar alleen door de ledige ruimte (binnen in) Lees verder
Hij, die het animale aan het spirituele onderwerpt,
kan zijn wil op één ding (d.i. Tao) gericht houden,
zodat hij niet verdeeld is (tussen wereldse dingen).
Hij temt zijn vitale kracht,
tot hij gedwee (en gevoelig) wordt,
en als een pasgeboren kind.
Als hij zijn inwendig gezicht klaar en puur maakt
(vrij van de duisterheden en twijfelingen van het verstand),
zal hij vrij zijn van Lees verder