Categoriearchief: biografie

Gerrit Luidinga over Johfra in de inleiding van de autobiografie ‘Symphonie fantastique’ van de fenomenale kunstenaar

Al bij zijn eerste tentoonstelling in Den Haag in 1943 baarde Johfra (1919-1998) opzien met zijn tekeningen en schilderijen. Gedurende zijn lange schildersloopbaan, waarin hij zich al vrij snel tot een onnavolgbare meester van het fantastisch realisme ontwikkelde, heeft zijn werk telkens zowel fanatieke weerstand als grote bewondering ondervonden, wereldwijd. Hij is de schilder die het penseel het werk laat doen, waarop de geest volgt. Passief in het willen en actief in het doen. In wezen is hij een kluizenaar die onderduikt in de natuur, want Lees verder →

Karl von Eckartshausen – hoe de rede ons God verklaart – een gedeelte uit symposionreeks 14

BESTEL HET SYMPOSIONBOEKJE OVER KARL VON ECKARTSHAUSEN

Voor Eckartshausen was niet de verlichting zoals wij die als een historische periode kennen het doel, maar lag dat in het streven naar de innerlijke verlichting: ‘In het wonderbaarlijke gebouw dat de mens is, staat de ziel in het midden. Zij bezit de mogelijkheid, óf de wereld van de geest, het binnenste van God te betreden, dan wel de wereld van het lichaam, de uiterlijke wereld. Zoekt de mens binding met de geest, dan wordt hij de goddelijke magiër.’

Woord vooraf 

Karl von Eckarthausen (1752-1803, fakkeldrager van het Rozenkruis 12) leefde in een zeer revolutionaire tijd, waarin de ademtocht van vrijheid voelbaar werd. Het was de tijd van de opkomst van de zogenaamde Lees verder →

Porphyrius: opvolger van Plotinus als leider van de neoplatoonse school in Rome

De berichten over het leven van Porphyrius, ook bekend als Babst, zijn schaars. Van tijdgenoten is niets overgeleverd, een eeuw na zijn dood moest Eunapius voor zijn biografie de gegevens zoeken in verschillende geschriften van Porphyrius (233- 305) zelf. 

Porphyrius, geboren circa 233 na Chr. in het Fenicische Tyrys, heette oorspronkelijk Malchus (‘koning’, vandaar zijn latere griekse naam Basileus). Hij was van aanzienlijke Lees verder →

De neoplatoonse mysteriën – Plotinus en het neoplatonisme

De belangrijkste vertegenwoordiger van de neoplatoonse school bouwt een wijsgerig stelsel op, waarin hij zich wel in hoofdzaak baseert op de leer van zijn grote Atheense voorganger, maar dat toch tevens getuigt van zijn eigen geniale denkkracht, originaliteit en diepzinnigheid. Deze belangrijkste neoplatonicus, die men terecht de laatste grote Griekse wijsgeer heeft genoemd is Plotinus (203-274). In 244 verlaat hij zijn geboorteland Egypte en de sinds kort te Alexandrië gevestigde neoplatonische school en gaat hij naar Rome, waar hij een eigen school sticht. Tot enkele jaren voor zijn dood treedt hij Lees verder →

De uitgebreide spirituele zoektocht van Gustav Meyrink – de keten der levenden

‘De Christus in mij moet vrijkomen en ik moet minder worden’. In deze uitspraak kunnen we de essentie vinden van het resultaat van de spirituele zoektocht van Gustav Meyrink (1868-1932) naar de aard en de betekenis van de twee vormen van bewustzijn die hij als 24-jarige in zichzelf ontdekte. In de artikelen, novellen en romans schreef hij over zijn ervaringen. Zijn schrijfstijl en de uitwerking van zijn ideeën in beelden en gebeurtenissen zijn duidelijk tijdgebonden. Echter wat daarin naar voren komt over zijn zoektocht naar de relatie van ‘het gewone zelf’ met ‘het ware zelf’ en hoe hiermee het levenslot kan worden veranderd, zijn ook van grote waarde voor een ieder die in deze tijd antwoord wil geven op de Lees verder →