Spirituele tekst 7

Mysteriën van de ziel week 7: De zeven gouden sleutels hanteren

Spirituele tekst: De stem van de stilte III : 1-12

 

28 Citaat mysterien en symbolen van de ziel

‘Upadhyaya, de keuze is gemaakt, ik dorst naar wijsheid. Nu heeft u de sluier voor het verborgen pad weggerukt en het grote yana onderwezen. Uw dienaar hier is gereed om door u te worden geleid.’

Het is goed, sravaka. Bereid u voor, want u zult alleen verder moeten gaan. De leraar kan slechts de weg wijzen. Het pad is één voor allen, de middelen om het doel te bereiken moeten per pelgrim verschillen.

Welke van de twee wilt u kiezen, u met een onverschrokken hart? De samtan van de ‘leer van het oog’, het viervoudige dhyana, of wilt u uw weg laten gaan door de paramita’s, zes in getal, edele poorten van deugd die leiden naar bodhi en naar prajña, de zevende stap van wijsheid?

Het ruwe pad van het viervoudige dhyana leidt slingerend omhoog. Hij die de verheven top beklimt is in drie opzichten groot.

Over de hoogten van de paramita’s leidt een nog steiler pad. U moet u strijdend een weg banen door zeven poorten, zeven vestingen verdedigd door wrede listige machten, belichamingen van
hartstochten.

Houd moed, discipel, denk aan de gulden regel. Als u eenmaal door de poort bent gegaan, srotapanna, ‘hij die de stroom is ingegaan’, wanneer u eenmaal voet heeft gezet op de bedding van de nirvanische stroom in dit of een toekomstig leven, dan heeft u nog maar zeven levens vóór u, u met een diamanten wil.

Kijk. Wat ziet u vóór u, u die goddelijke wijsheid nastreeft?

‘De mantel van duisternis ligt over de diepte van de stof; in de plooien ervan worstel ik. Terwijl ik toekijk wordt deze dieper, Heer; ze wordt verdreven door het wuiven van uw hand. Een scha-
duw beweegt en kruipt voort als een slang die zich strekt en kronkelt… Ze groeit, zwelt op en verdwijnt in de duisternis.’

Het is de schaduw van uzelf buiten het pad, die op de duisternis van uw zonden wordt geworpen.

‘Ja Heer, ik zie het PAD dat begint in de modder en waarvan de top verdwijnt in het schitterende licht van nirvana. En nu zie ik de poorten die telkens smaller zijn op de moeilijke en doornige weg naar jñana.’

U ziet het goed, leerling. Deze poorten leiden de aspirant over de wateren ‘naar de andere oever’. Elke poort heeft een gouden sleutel om haar deuren te openen; deze sleutels zijn:

  1. Dana, de sleutel van barmhartigheid en onsterfelijke liefde.
  2. Sila, de sleutel van harmonie in woord en daad, de sleutel die oorzaak en gevolg in evenwicht houdt en geen ruimte laat voor de werking van karma.
  3. Kahanti, mild geduld dat door niets kan worden verstoord.
  4. Viraga, gelijkmoedigheid ten opzichte van vreugde en smart; de illusie is overwonnen, alleen de waarheid wordt  waargenomen.
  5. Virya, de onverschrokken kracht die zich uit het slijk van aardse leugens al strijdend een weg baant naar de hoogste Waarheid.
  6. Dhyana, waarvan de gouden poort, eenmaal geopend, de narjol toegang geeft tot het rijk van het eeuwige sat en de onafgebroken contemplatie daarvan.
  7. PrajÑa, de sleutel hiervan maakt van de mens een god, een bodhisattva, een zoon van de dhyani’s.

Dit zijn de gouden sleutels tot de poorten.

Voordat u de laatste kunt naderen, wever van uw vrijheid, moet u zich deze paramita’s van volmaaktheid eigen maken – de verheven deugden, zes en tien in getal – terwijl u het moeizame pad volgt.

Want discipel! Wat werd u gezegd, voordat u voldoende was voorbereid om uw leraar van aangezicht tot aangezicht, uw Meester van licht tot licht, te ontmoeten?

Voordat u de eerste poort kunt naderen moet u leren uw lichaam van uw bewustzijn te scheiden, de schaduw te verdrijven en in het eeuwige te leven. Daartoe moet u leven en ademen in alles, zoals alles wat u waarneemt in u ademt; uzelf aanwezig voelen in alle dingen, alle dingen in het Zelf.

U moet niet toelaten dat uw zintuigen van uw denken een speelplaats maken. U moet uw zijn niet afscheiden van het Zijn en van alles buiten u, maar de oceaan doen opgaan in de druppel en de druppel in de oceaan.

Zo zult u in volledige harmonie zijn met al wat leeft; heb de mensen lief als waren ze uw broeder-leerlingen, discipelen van één leraar, zonen van één liefdevolle moeder.

KLIK VOOR DE BESCHOUWING BIJ DEZE TEKST

de stem van de stilte H P Blavatsky

BESTEL DE STEM VAN DE STILTE

2 gedachten over “Spirituele tekst 7

  1. Jes Jespers

    De stem van de stilte

    Er wordt wel gezegd dat alle mensen al verlicht zijn, maar zich dat helaas nog niet realiseren. Er van uitgaande dat de hele schepping het lichaam van de geest van het Goddelijke is, ligt ten grondslag aan de stelling dat wij een goddelijke oorsprong in ons meedragen. Verlicht worden is ons van deze oorsprong bewust worden en deze oorsprong gaan realiseren ofwel zelfrealisatie te doen plaatsvinden.

    Het woord realiseren is op zich al een enorme vingerwijzing van wat er moet gebeuren. Realiteit is dat wat NU IS en heeft niet van doen met iets ergens in de toekomst. Je iets realiseren is van iets bewust zijn in het NU, zelfrealisatie heeft dus alles van doen met bewuste tegenwoordigheid, dus weten dat je waarneemt, weten dat je luistert, weten dat je kijkt, proeft, ruikt of voelt. Wie ben je dan als je dat beseft? Dat is er maar EEN, namelijk de WAARNEMER, dit is de universele eeuwig bewuste tegenwoordigheid die in alle levende wezens in de schepping aanwezig is.

    Al waarnemend ga je beseffen dat het de onbewogen Beweger is die het heelal bestiert, en wij mensen slechts in de illusie leven dat wij het zijn die aan het roer van ons eigen leven staan. De Waarnemer in ons dat is wie we werkelijk, in realiteit zijn, dat is onze identiteit en er is geen andere. Identiteit is realiteit, ofwel waar je je mee identificeert, met welk pars pro totem dan ook, religie, oordeel, gevoel, bezit, genoegen, voedsel, verlangen, etc. etc. zal je de bijbehorende realiteit doen ervaren. Deze identiteiten die je je droomt, huizen in het denkbewustzijn en wie helpt je uit die droom.

    In de beschouwing wordt verwezen naar wat je te doen staat volgens volgend citaat uit ‘De stem van de stilte’:

    Het verstand is de grote vernietiger van het werkelijke. Laat de discipel de vernietiger vernietigen. Want: Als zijn vorm hem onwerkelijk voorkomt, zoals bij het ontwaken alle vormen die hij in dromen ziet; Als hij heeft opgehouden het vele te horen, kan hij het Ene onderscheiden – de innerlijke klank die de uiterlijke doodt. Alleen dan en niet eerder zal hij het gebied van asat, het bedrieglijke, verlaten om te komen naar het rijk van sat, het ware.

    Het verstand wordt als de schuldige aangemerkt die ons met zijn dagdromerij weghoudt uit de realiteit die nu IS. Denken is een prachtig instrument, maar wij mensen hebben wel geleerd om niet continu met onze armen te lopen zwaaien bij alles wat we zeggen, maar we hebben niet geleerd onze aandacht te beheersen en daarmee het denken tot stil zijn te brengen door het niet onze aandacht te schenken. Het woord ‘aandacht’ zegt wat aandacht doet, het brengt je voorbij waar je ‘aan dacht’, dus voorbij het denken. De staat van aandacht is de staat waarin er niet ongecontroleerd wordt gedacht, er stilte in de geest is, je bent ´arm van geest ´.

    Dit is de staat zoals beschreven in ‘De stem van de stilte’ ‘Als hij heeft opgehouden het vele te horen, kan hij het Ene onderscheiden – de innerlijke klank die de uiterlijke doodt. Alleen dan en niet eerder zal hij het gebied van asat, het bedrieglijke, verlaten om te komen naar het rijk van sat, het ware.

    Met het rijk van SAT wordt de sattvische bewustzijnsstaat bedoeld, dit is de geestelijke staat van helder stil aandachtig bewustzijn. Aandacht is wat we zijn, het is het licht van bewustzijn dat maakt dat we de werkelijkheid, de realiteit ook kunnen waarnemen, zijn doordringendheid is uiterst effectief ‘om de valse identiteiten in je te ontmaskeren’.

    Sattva is een van de drie gunas, kwaliteiten van bewustzijn, de andere zijn rajas en tamas. Rajas staat voor veel beweging en activiteit in de geest waarbij er moeilijk sprake kan zijn van beheerste aandacht en tamas is de bewustzijnsstaat waarin je geest ´tam´is en er niets productiefs meer uitkomt.

    In een staat van sattva is de geest stil en ontvankelijk, het is een staat waarin je er zelfs getuige van kunt zijn dat inzichten, ook voor praktische complexe problemen je worden aangereikt. Het is ‘weten in de realiteit van het nu’ en heeft wel met opgedane kennis nodig voor herkenning doch weinig met het ‘denken’ van doen, de producten van denken zijn gebaseerd op herinneringen altijd ‘oud’ en niet erg creatief.

    Het meester worden van je aandacht is de kern waar het om gaat om tot een verblijf in de stilte (sattva) en daarmee bij de bron van bewustzijn te kunnen verblijven. Velen proberen deze beheersing van aandacht te bereiken door te gaan mediteren, beoefenen van Taichi e.d. maar je kan even goed je aandacht oefenen door toe te zien op wat je handen allemaal kunnen, of in zijn algemeenheid op datgene wat er nu geschapen wordt, het geluid van je voetstappen, wat dan ook. Veel kennis en inzichten is bij oude meesters te halen, maar in elk van ons zit de goddelijke leraar, de satguru, die, als de geest stil is, met ´ De stem van de stilte´ons aanreikt waarnaar we met onze aandacht naar zoeken.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *