Leven naar goede voornemens – beluister of lees bezinning van het Gouden Rozenkruis

 

BELUISTER MEER BEZINNINGEN OP ROZENKRUIS.NL (PODCASTS)

Kent u dat gevoel van een goed voornemen, zo aan het begin van een nieuw kalenderjaar? Het jaar strekt zich voor u uit, en u heeft bedacht dat u iets in uzelf of in uw leven anders wilt gaan doen. Vanuit die goede intentie, die zich aan u opdringt als een lichte onrust of een tintelend gevoel van dadendrang, neemt u het besluit om het dit jaar écht over een andere boeg te gooien. Het is een oprecht verlangen. En soms lukt het ook om de daad bij het voornemen te voegen, maar al te vaak zijn er gaandeweg het jaar tegenkrachten of gebeurtenissen die ons in de weg gaan zitten. En zo blijven onze goede ambities in de knop besloten en lukt het ons niet ze waar te maken.

Hoe komt dat? Is het een gebrek aan doorzettingsvermogen? Ontbreekt het ons aan volharding? Of is het pure pech? Misschien, maar meer zou het kunnen liggen aan de doelstelling achter het voornemen. Daarover willen we in deze bezinningsijeenkomst met u spreken. De intentie en de kracht om ons leven werkelijk te veranderen. Om onze goede voornemens te kunnen volhouden, hebben we zeker kracht nodig om niet in de oude patronen te vervallen. Op soortgelijke wijze is ook het gebed bedoeld, om de innerlijke kracht te vinden onze levenshouding, onze levensrealiteit te veranderen.

Als we het over bidden hebben, denken we meestal aan de verlangens die worden uitgesproken, aan de zorgen die geuit worden en aan de hulp die gevraagd wordt. Maar het bidden dat we in deze toespraak voor ogen hebben, vraagt om een heel andere instelling.

Een citaat uit Het boek van Mirdad van Mikhail Naimy (hoofdstuk 13) omschrijft het aldus:

‘Als wij bidden zijn wij gewend heel veel woorden te gebruiken en om veel te veel dingen te vragen. En toch ontvangen wij zelden iets van wat wij vragen. Je hebt geen lip of tong nodig om te bidden, maar veeleer een stil, waakzaam hart, een opperverlangen, een oppergedachte, en bovenal een opperwil, die twijfel noch aarzeling kent. Want woorden zijn vruchteloos als het hart niet in iedere lettergreep bewust aanwezig is.’

BESTEL HET BOEK VAN MIRDAD

Wij kunnen onze persoonlijke wensen, ideeën, filosofieën en verlangens niet afdwingen, wil dit citaat ons zeggen. Het is een misverstand om te denken dat het voortdurend wensen voor jezelf of voor de ander er iets wezenlijks zal kunnen veranderen. Soms is het zelfs niet meer te achterhalen wat je de hele dag wenst of wilt. Al deze wensen en verlangens werken magnetisch. Het hebben van verlangens trekt namelijk altijd automatisch energieën en krachten aan. En vaak zijn dat niet de krachten waarom we vroegen, zoals in het citaat staat.

Het langdurig iets wensen, verlangen kan zelfs zo krachtig in onszelf worden dat het een eigen leven gaat leiden. Die krachten zijn dan als een soort afgoden die we zelf hebben opgeroepen. Ze houden ons bezig en kunnen ons gaan sturen. Hier zijn we ons meestal helemaal niet van bewust.

Hoe mooi en goed wij ook wilen zijn en willen leven, wij moeten van deze afgoden af, willen wij ons verder kunnen ontwikkelen. In feite liegen we onszelf de hele dag voor met de mooiste, maar soms ook met de giftigste en brutaalste beelden en ideeën.

Wat wil dat zeggen over goede voornemens als we niet zouden vragen om de dingen die we verlangen en als we niet zouden handelen naar het verlangen iets te willen veranderen. Dan staan we toch stil? Ja, we willen geenszins zeggen dat goede voornemens af te raden zijn. Het nieuwe kalenderjaar kan een mooie drijfveer zijn om dingen in je leven aan te pakken. Een mens moet immers vooruit, en leven is beweging. Maar net als met het bidden uit het citaat, geldt voor onsze voornemens en onze daadkracht dat het hart erbij betrokken moet zijn, wil er op een ander, dieper niveau iets veranderen.

En dat kan de diepe betekenis van het gebed zijn, dat wij ons wenden naar binnen. Wat wordt daar dan onder verstaan? Welk dieper niveau wordt er bedoeld? Dan komen wij terug op het thema van deze toespraak: het gebed. Wat gaan wij bidden en met welke intentie?

Muziek

Als we bedenken dat al onze gedachten, gevoelens en verlangens zeer magnetisch werken, dan komt er misschien al even een vaag beeld boven hoe wij onszelf en anderen bezighouden en vasthouden. We verkleven onszelf en anderen daarmee als ongemerkt in een draadachtig spinnenweb. We doen dat onbewust. We kunnen het zelfs niet zomaar stoppen. De gedachten gaan maar voort en evenzo het ophemelen en bekritiseren.

Dat houdt in dat we de gevolgen ook niet kunnen overzien van wat wij voortdurend over onszelf en anderen oproepen. Tot er een moment komt dat er zich een gevoel aan ons opdringt dat er iets niet klopt in deze wereld. Dat hoe de dingen zich aan ons voor doen gebaseerd is op een gebroken realiteit. De scherven laten ons deeltjes zien. We gaan beseffen dat we in een wereld van onophoudelijke tegenstellingen leven, van dag en nacht, en goed en kwaad, van mooi en lelijk en van hard en zacht.

In feite komen we in het leven niet werkelijk vooruit, maar zijn er hoogstens verschuivingen met soms voorspoed en dan weer tegenslag. Onze goede voornemens zetten heus wel zoden aan de dijk en brengen wijzigingen, maar onder de oppervlakte ervan veranderen we niet wezenijk.

Zo komen we tot de fundamentele ontdekking dat we onszelf niet kunnen veranderen zonder een kracht die van buiten die wereld van tegenstellingen komt. Een vermogen dat als het ware vanuit de eeuwigheid ons aanraakt in het diepst van ons wezen. En dan doemen er levensvragen in ons op die we met ons verstand niet bevredigend kunnen beantwoorden. En zo begint het hart zich te openen. Een nieuw verlangen doorgloeit ons en we ontdekken de stilte die diep in ons hart verborgen ligt.

Vanuit deze rust, kunnen wij ons goede voornemen vormgeven, kunnen wij aanvangen te bidden een gebed zonder woorden dat opwelt uit de verloren eenheid met het hart van het Al. Dan gaan we beseffen dat we hier niet thuishoren. Want wat weten wij over waar wij werkelijk vandaan komen? Dat zijn wij toch tot in ons diepste geheugen vergeten? Hoe kostbaar is het niet om dat weer te gaan herinneren?

Her-inneren, door naar binnen te keren, ons naar de stilte van ons hart te wenden, kunnen we onze oorsprong weer bewust worden. Dat is mogelijk in de rust. De oorsprong en de toekomst van de mens liggen in een ander levensveld dan we kennen van alledag. Zal dan het gebed er niet heel anders uit gaan zien en heel andere gevolgen kennen? Zelfs voor de hele wereld om ons heen?

Muziek

Het is dus van greoot belang van waaruit wij bidden. In eerste instantie is het altijd het stil wotden voor het onkenbare of God. Dit kunnen wij alleen maar bereiken door te beseffen waarom en waarvoor we dan stil worden. Stil worden, bezinnen, is altijd een afstemmen op iets. Vanuit de stilte in ons hsart zijn we verbonden met het Al, met een goddelijke lichtwereld. Dat wordt ook wel de statische wereld genoemd want het goddelijke is volmaakt en onveranderlijk.

Gaan we vanuit die kracht leven en ons op die kracht richten, dan ontstaat er een nieuwe levenshouding. Deze instelling wordt door het verlangen gestuwd in een totaal nieuwe richting. Onze daadkracht richt zich dan op het vrij komen van die belemmeringen, dat spinnneweb waar we zo op en top mee verbonden zijn. Elke nieuwe dag zal dan kansen bieden en mogelijkheden scheppen om deze beletselen op te lossen. Het gebed kan daarbij een grote rol spelen om daadwerkelijk tot een totaal nieuwe levenshouding te komen.

Het gebed en de daaruit voortvloeiende levenshouding zullen ons voorheen ongekende inzichten brengen. Een nieuw bewustzijn zal zich kunnen gaan openbaren. Voor dit zielebewustzijn kunnen we alles prijsgeven dat nog tot de gebroken realiteit en het oude bewustzijn behoort. Dan komen we in een ruimte waar de innerlijke stilte is. We krijgen hierdoor inzicht in het nieuwe leven waarnaar we verlangen.

De nieuwe ziel, verborgen in het hart, zal in deze stilte kunnen spreken. Luisteren we naar deze stem in de stilte, dan gaat het leven als vanzelf. Als het handelen naar het goede voornemen dat door volharding, door vol te houden in ons leven, zichtbaar worden. We zullen dan steeds weer naar de stilte van ons eigen hart terugkeren om te luisteren naar de stem die steeds helderder in ons spreekt. Dan worden de nieuwe inzichten aan ons als vanzelf geschonken. Niet gedacht, niet gewild, maar verkregen. Het bewustzijn wordt groter en gaat zich steeds meer openbaren.

Dit is het pad naar het nieuwe leven, een weg van het zuiver worden van onze verlangens, onze voornemens en ons streven. Zuiver licht kan van het hart uit gaan de wereld in, voor allen die zoeken. Dit is het gebed dat wij als rozenkruisers leren kennen. Dit gebed, deze nieuwe levenshouding reinigt het hele wezen en de wereld om je heen. Alles zal zich naar deze nieuwe krachten voegen gaan, al denken wij soms van niet.

De wereld om ons heen kent maar één wet: die van opgaan, blinken en verzinken. Alles komt op en kent een bloeitijd, maar alles moet ook weer tot stof vergaan. Dat is de wet van deze natuur. Er wordt gesproken over eenheid, maar het tegendeel wordt opgeroepen. Het kan niet anders. En dat is soms maar goed ook.

Als u er bewust van wordt hoe de krachten in de natuur zich als wetmatigheid in ons voltrekken, dan weet u ook dat het aangaan van een werkelijk gebed heel iets anders is dan zomaar krachten over u op te roepen ter vervulling van uw wens, hoe mooi of goedbedoeld ook.

Aan het begin van deze bijeenkomst hebben wij met u gesproken over de intentie achter ons goede voornemen en we vergeleken dit met het gebed. We bespraken het spel van krachten in onszelf en in de wreld om onsheen, de krachten die ons belemmeren om ons te verbinden met de stilte in ons hart. Ook zeiden we dat wanneer we erin slagen vanuit een diepgevoeld verlangen ons te richten op de stilte, er een mogelijkheid ontstaat ons leven in te gaan richten naar de krachten die het Al beweegt. Een vermogen dus dat dieper en wijder en voller is dan al die tegenkrachten in de wereld van alledag. Het is mogelijk deze kracht te ervaren door het gebed, wat betekent, door ons te verbinden met de stilte van uit het diepste verlangen dat reikt naar de grootste vrede van het Al.

Leven in gebed, betekent leven vanuit deze kracht, vanuit de stilte. Het houdt in dat we ons overgeven aan de rijkdom van het Al, aan de intense, zinderende volheid en stilte. Dan zal door volharding ons bewustzijn zich reinigen van alle woelingen, van alle intenties, hetzij goed of slecht, en stil worden. De geest die van God uitgaat zal onze zie aanraken en veranderen door te leven in gebed.

Muziek

BELUISTER MEER BEZINNINGEN OP ROZENKRUIS.NL (PODCASTS)

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.