Tagarchief: jaarcyclus

In de adventstijd zaait de hemel sterrenkrachten in de schoot van de aarde, tekst van Emil Bock

In november beleven we nog de onrust van de ondergang. De novemberstormen ruimen op wat oud is. Met het vergeelde blad worden de laatste resten van het oude jaar door ijzige windvlagen in een werveling naar de aarde gejaagd.

Maar wanneer dan de adventstijd begint, neemt degene die dieper in de natuur kan schouwen reeds de licht vibrerende onrust van een nieuwbegin waar. Daar leeft wat in de kiem en de stille wortel van alle leven zal zijn gedurende de Lees verder

Spirituele betekenis van de winterzonnestilstand, solstitium of zonnewende in relatie tot inwijding volgens G. de Purucker

Er zijn vier keerpunten in het jaar: de zonnestilstanden van winter en zomer en de nachteveningen van lente en herfst. Onder de oude volkeren werd de jaarcyclus altijd gezien als een symbool van het leven van de mens, of zelfs van het leven van het heelal.

De geboorte ten tijde van de Winterzonnestilstand, het begin van het jaar; adolescentie – het ondergaan en doorstaan van beproevingen – bij de Lentenachtevening; volwassenheid, ten volle ontplooide krachten en vermogens, bij de Zomerzonnestilstand, die een periode van inwijding vertegenwoordigt, waarin de grote Verzaking plaatsvindt; en dan de afsluiting bij de Herfstnachtevening, de periode van de grote overgang. Deze cyclus van het jaar symboliseert eveneens de training voor Lees verder