Via de bovenstaande audiospeler is het begin te beluisteren van het artikel ‘Land van het licht’ dat gepubliceerd is in het tweede nummer van ideatie, het tijdschrift voor leerlingen van het Gouden Rozenkruis. Hieronder volgt de tekst van het ingesproken gedeelte.
Lief mensenkind, Ik wil je graag mijn verhaal vertellen. Mijn reis, hoe ik hier gekomen ben en waar ik vandaan kom. Ik hoop dat het kan helpen op onze gezamenlijke reis verder door deze wereld.
Ooit leefde ik in het land van het Licht. Ik leefde in grote eenheid en harmonie met het grenzeloze Al. Daar ben ik geboren, geschapen, kan ik misschien beter zeggen. Geschapen uit de eeuwige bron. Niet lang geleden en in een land van Licht hier ver vandaan, want er bestaat daar namelijk geen tijd en afstand. In het land van Licht ontstaat alles in eenheid met de Al-scheppende kracht, met de bron.
Het is een eeuwige uitwisseling van kracht, licht en liefde in een onmetelijke vreugde. Alles wat geschapen wordt, is gelijk aan zijn schepper. Het is Licht, waarheid, goedheid, schoonheid, alomtegenwoordigheid, Liefde. In grote vreugde vloeit alles samen, ondanks dat ieder een eigen unieke toon heeft. Alles van het Al-ene is van mij, en alles van mij is van het Al-ene. Zo leefde ik in het Land van het Licht in eenheid, vrijheid en liefde.
Op deze golven van licht en energie ontstond in mij het verlangen op reis te gaan, het verlangen mijn licht, kracht en liefde te delen in andere werelden. Om nieuwe avonturen tegemoet te treden en nieuwe ervaringen op te doen. Ik wist dat het eenvoudiger zou zijn om thuis te blijven in mijn wereld van Licht, maar ik wist ook dat ik daar deze schat aan ervaring niet zou opdoen. Daarom besloot ik op reis te gaan. Gelijk waren alle lichthelpers daar, mijn broeders en zusters. Ze begeleiden mij op mijn reis door alle gebieden heen.
Vanuit het grote Licht en de hoogste energieën daalde ik af naar lagere gebieden. Hoe lager ik kwam, hoe trager alles werd. Mijn broeders en zusters waren aan mijn zijde, tot ze niet meer verder konden. Mijn gouden Lichtmantel gaf ik aan hen, zij zouden hem bewaren voor mijn terugkomst. Mijn grote Licht, mijn hoge energie en Al-bewustzijn moest ik afleggen om verder te kunnen afdalen. Daar waar ik heen ging, was geen plek voor dit Licht. Zo bleef er slechts een deeltje van mij over, een kern, een vage afspiegeling van mijn ware zelf.
De mantel van mijn ware zelf, met al zijn licht en energie, bleef achter bij zijn schepper en zijn bron. En met een dun koord van licht ben ik voor eeuwig daarmee verbonden. Ik zette mijn reis voort.
BESTEL IDEATIE 02-2025 OM HET HELE ARTIKEL TE KUNNEN LEZEN
