06-01 Beschouwing 16

Spirituele Kerst 16: Neerdaling van de heilige adem

Beschouwing voor 6 januari (ochtend)

WIJ ZIJN DANKBAAR VOOR UW DONATIES

Rozekruis Pers, Haarlem, IBAN NL11ABNA0560177593

BESCHOUWING BIJ spirituele tekst 15

De datum 6 januari wordt in de christelijke traditie gezien als het einde en ook als het hoogtepunt van de kerstperiode die begint met de kerstnacht (of stille nacht) van 24 op 25 december. De beschouwing van vandaag is dan ook de laatste van het online-programma Spirituele Kerst. Zestien dagen lang ben je met ons aan boord geweest op een reis langs de niet voor het oog waarneembare dieptes van het kerstverhaal.

Op 6 januari wordt herdacht dat de drie koningen of wijzen uit het Oosten arriveerden bij Jozef en Maria om de pasgeboren Jezus te vereren met de geschenken goud, mirre en wierook. Het verhaal over de verering door de magische priesters is een uitnodiging om ons hoofd, ons hart en onze handen in dienst te stellen van de nieuwe ziel, van de Ander-in-ons, van de pasgeboren Jezus in onszelf.

Op 6 januari wordt echter ook een gebeurtenis herdacht die volgens de overleveringen precies dertig jaar na de verering door de magische priesters plaatsvond: de doop van Jezus door Johannes de Doper in de rivier de Jordaan. Bij deze doop verbond de kosmische Christuskracht zich met de stoffelijke mens Jezus. In hoofdstuk 64 van het Aquarius Evangelie lezen we daarover:

“Toen leidde Johannes Jezus naar de rivier bij de doorwaadbare plaats en hij doopte hem in de heilige naam van Hem, die Jezus gezonden had om de Christus aan de mensen te openbaren. En toen zij uit de rivier opstegen, daalde de heilige adem neer in de gedaante van een duif en zette zich op het hoofd van Jezus.

Een stem uit de hemel zei: Dit is de zeer-geliefde zoon van God, de Christus, de geopenbaarde liefde van God.”

Aquarius Evangelie 64 : 11-13

Hiermee wordt duidelijk waarom 6 januari ook “het feest van Epifanie” is genoemd, want Epifanie betekent ‘verschijning uit de hoge’. In onze samenleving kent bijna iedereen de achtergrond van het Kerstfeest: de herdenking van de fysieke geboorte van de mens Jezus. Maar slechts weinigen kennen de achtergrond van Epifanie: de herdenking van de bovenzinnelijke “geboorte” van Christus in de mens Jezus.

Het kerstverhaal over de geboorte van Jezus wordt maar in twee van de vier evangeliën van het Nieuwe Testament beschreven. Alle vier Bijbelse evangelisten besteden echter aandacht aan de doop in de Jordaan, waardoor de mens Jezus van Nazareth “Jezus de Christus” werd. De bovenzinnelijke geboorte van de Christus is dus minstens zo belangrijk is als de lichamelijke geboorte van de mens Jezus.

De schrijver van het Evangelie van Johannes – dat was een andere persoon dan Johannes de Doper – hecht veel waarde aan het gegeven dat de Christuskracht zich verbond met een mens die in een stoffelijk lichaam leefde op aarde. Want in de proloog van het Johannes Evangelie, dat algemeen wordt beschouwd als het meest gnostieke evangelie in de Bijbel, schrijft hij dat het Woord – een aanduiding voor de Logos of Christus, is geïncarneerd op aarde:

“Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. Van hem getuigde Johannes toen hij uitriep: ‘Hij is het over wie ik zei: “Die na mij komt is meer dan ik, want hij was er vóór mij!”’ Uit zijn overvloed zijn wij allen met zijn goedheid overstelpt. De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen.”

Het Evangelie van Johannes 1 : 14-17 

In de afgelopen vijftien beschouwingen kwam steeds naar voren dat we de gebeurtenissen in de evangeliën kunnen zien als processen die in onszelf optreden als we de gnostieke weg gaan. De innerlijke geboorte van Jezus is nog maar het begin van een spiritueel pad waar we ons richten op de vervulling van de innerlijke opdracht: het herstellen van de levende verbinding met het hoge goddelijke domein waaruit we zijn voortgekomen.

In het programma ‘Spirituele Kerst’ hebben we vier verschillende geboorten uit het Aquarius Evangelie toegelicht. Het gaat om de geboorten van achtereenvolgens: Maria, Johannes, Jezus en Christus.

Deze vier figuren zijn ook aspecten in onszelf en kunnen dan geruime tijd naast elkaar tegelijkertijd tot ontwikkeling komen. Het is dus niet zo dat Maria verdwijnt als Johannes verschijnt. En Johannes verdwijnt niet direct als Jezus verschijnt. Hoe kunnen we die vier geboorten zien?

  1. De geboorte van Maria verwijst naar het vernemen van de innerlijke opdracht.
  2. De geboorte van Johannes verwijst naar het voorbereiden van de innerlijke opdracht.
  3. De geboorte van Jezus verwijst naar het volvoeren van de innerlijke opdracht.
  4. De bovenzinnelijke geboorte van Christus verwijst naar het voltooien van de innerlijke opdracht.

Wat wordt er eigenlijk verstaan onder dopen? Onderdompeling om reiniging te bewerkstelligen! Johannes zei:

“Ik doop met water, als symbool voor de reiniging van de ziel; maar wanneer hij komt, die komende is, voorwaar, hij zal dopen met de heilige geest en met vuur reinigen.”

Aquarius Evangelie 63 : 23

Onderdompeling in water kan natuurlijk letterlijk bedoeld zijn. Maar in spiritueel opzicht is de waterdoop het opgenomen worden in het hogere krachtveld van een levende spirituele traditie. Als gevolg daarvan kan de geestvonk in het hart opvlammen en een vernieuwingsproces in gang zetten.

Dopen met vuur houdt in dat de kosmische Christuskracht in het menselijke stelsel ontvangen en werkzaam wordt. Je kunt begrijpen dat een zuivering van de persoonlijkheid nodig is zodat deze wordt voorbereid en afgestemd, anders zouden de hoge spirituele krachten niet kunnen worden ontvangen. De doop met vuur doet verborgen krachten in het hoofd opvlammen.

Na de doop in de Jordaan trok Jezus, die vanaf dat moment de Christus was, zich eerst veertig dagen terug in de woestijn. Daarna begon hij aan zijn uiterlijke opdracht in de wereld op basis van de innerlijke opdracht die hij had voltooid.

Het grote Christus-mysterie is een mysterie dat niet zomaar met ons gewone denkvermogen kan worden begrepen. Toch kunnen we er ons wel een voorstelling van maken, bijvoorbeeld aan de hand van de volgende gedeelten uit het voorwoord van het Aquarius Evangelie.

“Voor de schepping was, wandelde de Christus met de Vader- en Moedergod in Akasha. De Christus is de eniggeboren Zoon, verwekt door de almachtige God, de God van Liefde. De Zoon wordt de Christus genaamd omdat hij, de Universele Liefde, op zichzelf was gezet om schepper, verlosser, behoeder te zijn van alle dingen, van alles wat is of ooit zal zijn.

Door Christus worden alle dingen behoed; en als zij vallen is het Christus die hen weer opheft. De universele liefde doordringt alle eeuwigheid en zo heeft de liefde geen einde.

Volmaking is het uiteindelijk doel van Leven. Een zaadkorrel is in zijn embryonale staat volmaakt maar het is bestemd om te ontkiemen, te groeien. In de bodem van ieder stratum worden deze zaadkorrels, deze Gedachten Gods, gestrooid. De zaden van het protoplast, van de aarde, van de plant, van het dier, van de mens, van de engel en van de Cherubim. En zij die deze zaden, door Christus de Liefde, zaaiden, bevalen dat zij zouden groeien en te langen leste in ontelbare jaren zouden terugkeren tot de grote korenschuur van de Gedachte, een elk als een volmaakt exemplaar van zijn soort.

En in de grenzeloze Liefde-zegening werd de mens heer en meester gemaakt van protoplast, van aarde, van dier. En Christus verkondigde: de mens zal alle heerschappij hebben over alles wat in deze strata van leven is; en het was zo. En hij die de heerschappij aan de mens gaf, beval dat de mens zou regeren door Liefde.

Maar de mensen werden wreed en zij verloren hun vermogen om te regeren en protoplast en aarde, plant en dier werden vijanden van de mens. De mens had zijn begrip van recht verloren; hij kon de grenzeloosheid van Liefde niet langer begrijpen. Hij kon niets anders zien dan zichzelf en de dingen van zichzelf.

Opdat de Christus dicht bij de mens zou kunnen zijn op al diens levenswegen, opdat de mens de machtige Geest van de Liefde zou gaan begrijpen, manifesteerde de Christus zich voor menselijke ogen en oren door woning te maken in een zuivere persoonlijkheid, die door vele levens heen volkomen was toebereid om een waardige verblijfplaats van de Liefde te zijn.

Aldus maakte Christus de macht van de Liefde om te redden openbaar; maar de mensen vergaten zo spoedig en zo moest Christus, de universele Liefde, zich steeds opnieuw manifesteren.”

Aquarius Evangelie, gedeelten uit het voorwoord

Hiermee is deze online reis Spirituele Kerst van Pentagram Boekwinkel tot een einde gekomen. We hopen dat de teksten uit het Aquarius Evangelie en de daarop geïnspireerde dagelijkse beschouwingen je innerlijk hebben verrijkt en je nieuwe perspectieven op je leven hebben gegeven.

We danken je  hartelijk voor je deelname, aandacht en betrokkenheid en wensen je al het goede op je levensreis.

WIJ ZIJN DANKBAAR VOOR UW DONATIES

Rozekruis Pers, Haarlem, IBAN NL11ABNA0560177593

9 thoughts on “06-01 Beschouwing 16

  1. Jes Jespers

    De spirituele tekst en beschouwing doen me terugdenken aan een verhaal over geloven dat een goede vriend me lang geleden vertelde. Die vriend vertelde dat in de tijd dat hij nog seminarist was, het volgende verhaal op het seminarie rondging over de zwakbegaafde JANUS die elke dag alle piepers (aardappelen) voor hen schilde. Janus was al lang geleden bij de paters terechtgekomen en niemand wist of Janus eigenlijk ooit het sacrament van de communie had ontvangen. Afgesproken werd dat een van de paters hem daarop zou gaan voorbereiden.

    Janus was er ooit naar gevraagd maar had op die vraag geantwoord: “Ik zou da nie wete”, dit antwoord gaf Janus meestal als hem iets gevraagd werd. Een van de paters zocht daarom gedurende een paar dagen Janus op in zijn hok waar hij al tientallen jaren tevreden zijn aardappels schilde om hem bij te praten. De dag dat het sacrament van de communie aan Janus zou worden uitgereikt ging de pater nog even bij Janus langs om te checken of Janus echt had meegekregen dat tijdens de consecratie in de heilige mis de wijn verandert in het bloed van Christus en de hostie, het brood, veranderde in het lichaam van Christus. Op de vraag of Janus dat goed begrepen had, keek Janus de pater wat langer aan en vroeg de pater: ”En gie (gij) geleuft (gelooft) da?”. Die vriend is geen priester geworden maar begeleidde later wel bisschoppen en kloosterlingen in hun retraites.

    Ik heb, net als veel anderen, mijn katholieke geloof, dat ik met de paplepel had binnengekregen, als een gevangenis ervaren. Je kan je met logisch redeneren er niet uit bevrijden, veelal staat als sanctie op het ‘van je geloof afvallen’ het eeuwig branden in de hel.

    Van een mysterie/esoterische-school, een Wijsheids-school, mag je verwachten dat de geïnteresseerden een verruimend perspectief aan gelovige geïnteresseerden bieden. Een voorbeeld daarvan schetst Ouspensky in zijn boek “De vierde weg”, geloven was een toegangsweg (weg van de monnik), volharding is de 2e (weg van de fakir)) , en de rede een 3e (weg van de yogi), deze 3 wegen zouden in samenkomst bewandeld moeten worden als weg om de hoogste staat van ontwikkeling te kunnen bereiken.

    De verhalen in de Bijbel zijn prima te zien als die 1e weg, de weg waarop we op we nog goedgelovig waren. Nu nog herkenbaar als het niveau van wakende slaap (domweg geloven wat er staat), het niveau van ontwaken uit die wakende slaap (besef dat er meer is, de zoektocht hoe zit het echt?), en het niveau van een ontwaakte staat. In de Bijbel herken ik dat terug als de niveaus van ´steen´, stenen tafelen van Mozes, het niveau van goedgelovigheid. Mozes die de gelovigen de les las (op de rotsen sloeg) waardoor bij een aantal mensen een lichtje ging branden (er bleek water in die rotsen te zitten, =dopen).

    En Jezus die stenen kruiken (mensen) met water (meer wijsheid) vulde en deze nog verder wist te openen zelfs het water in wijn (symbool voor hoogste inzicht) wist om te zetten. Deze parabel, “de bruiloft van Kanaän”, wordt bruiloft genoemd omdat het de vereniging met het goddelijke, het hoogste in je symboliseert. Ik ruil mijn simpele inzichten gaarne in voor een betere.

    Reageren
    1. Chris van Hoorn

      Jes, totaal niet geïnteresseerd in de misleidende details van katho, wat enkel maar koren op de molen van het Vaticaan is. Zoals je begrepen kunt hebben zijn deze dingen me al vanuit de streng-protestante opvoeding meegegeven. Katho heeft van begin af aan de christelijke gnosis vervolgd, en later ook het protestestantisme vervolgd en tegengewerkt op alle mogelijke en verborgen onmogelijke manieren, zoals door leerlingen heen werken tijdens de slaap om hen te overschaduwen gedurende de dag..

      ‘Aan de vruchten herkent men de boom…’

      Reageren
  2. carla verkerk

    Bedankt voor je inzichten Jes Jesper, als pareltjes om te rijpen. Bedankt u allen, door het delen van inzichten verrijkt het het zelf besef en kun je al het oude geconditioneerde loslaten in het Nu. Wow …..

    Hartelijke groet, Carla

    Reageren
  3. lidwien peterse

    Wat fijn dat éénkennigheid nergens aan de orde is in deze steeds van licht schitterende reeks ‘Spirituele Kerst’ rond de 12 heilige nachten. Heilige Taal is in vele gedaanten tot ons gekomen en ik word bij het Orthodoxe feest van Epifanie met name herinnerd aan een besef dat ik verwoord vind in de Brief van Petrus aan Filippus (Nag Hammadi Geschriften, Codex VIII, Boek 2):

    “Toen de apostelen samengekomen waren op de Olijfberg, wierpen zij zich op hun knieën en baden zij als volgt: ‘Vader, Vader, Vader van het Licht, die al het onvergankelijke bezit, hoor ons, zoals u ook welbehagen heeft gehad in uw heilig kind Jezus Christus. Want hij werd ons een lichtbrenger in de duisternis. Waarlijk, hoor ons.’ En ze baden nogmaals, zeggende: ‘Zoon des Levens, Zoon der onsterfelijkheid, gij die in het Licht bent, Zoon, Christus der onsterfelijkheid, onze Verlosser, geef ons kracht, want zij zijn eropuit ons te doden.’ Toen verscheen er een groot licht, dat de berg deed stralen als gevolg van die verschijning en een stem weergalmde tot hen, zeggende: ‘Luister naar de woorden die ik tot jullie kom spreken’. Waarom vragen jullie toch naar mij? Ik ben Jezus Christus die jullie eeuwig vergezelt!”

    Mijn grote dank voor het heldere inzicht in deze vaak verwarrende tijden.

    Reageren
  4. J. Trips

    De herinnering aan mijn katholieke opvoeding was de basis om verder te zoeken naar Waarheid, Echtheid.

    Mijzelf hiervan losmaken via een schrijven naar de pastoor van mijn geboorte met de vraag (eis) mij te schrappen van het katholieke doopregister was best een zware moeilijke taak. Doch hierdoor besefte ik hoe sterk deze binding wel was. Doch de school van het Gouden Rozenkruis gaf zoveel sterkte, inzicht, kracht, waardoor de te volgen weg open lag.

    Ben zeer dankbaar deze te hebben gevonden.

    Reageren
  5. els

    Heb alle dagen de beschouwingen enkele keren beluisterd en diep laten inwerken: zij waren een welkome aanvulling op de dromen, op andere teksten en opnames die ik tijdens deze hele kerstperiode als inspiratiebronnen heb gekozen, om mij in zinvolheid doorheen deze twaalf heilige nachten te bevroeden en met hun kiemkracht te laten bevruchten. Wat een gebeuren, wat een zegen!

    Reageren
  6. Chris van Hoorn

    Zo hielp ‘k Jacqueline met uitschrijven uit alle registers uit de katholieke kerk, waar eerst was ‘geklasseerd en bijgehouden’ . Met een protestante basis was dat niet zo moeilijk, maar waarop een ex katholieke vooraanstaand leerlinge moeilijkheden ging maken., die zich tot nu toe buitenproportioneel als misverstand via anderen hebben voortgezet. Zo kan begrepen worden wat het katholieke kan doen als zij een lid verliest..Moet daar geen dikke punt achter ? De eerste Grootmeesters begonnen als protestant, dienend en Liefdevol tot het Rozenkruis. Een prima te volgen voorbeeld waar nog steeds de Vruchten van geplukt worden met o.a. deze beschouwingen die er op hoogtij periodes elk jaar zijn. Hartelijk dank !

    Reageren
  7. willem

    Heel veel dank voor het samenstellen van deze inspirerende reeks en het delen met elkaar ‘in stilte’.
    Dat ’t licht van bewustzijn in ons allen mag groeien en stralen over de wereld.

    Reageren

Laat een reactie achter aan H. Driessen Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *