Begin van het boek ‘De wolk boven het heiligdom’ uit 1802 van Karl von Eckartshausen – verrassend actueel

BESTEL DEZE ESOTERISCHE KLASSIEKER

Geen eeuw is merkwaardiger voor de rustige waarnemer dan onze eeuw. Overal is er een gisting in het verstand, zowel als in het hart van de mens; overal is er een strijd tussen licht en duister, tussen krachteloze wil en levende, actieve, handelende kracht; in één woord, overal is er strijd tussen de diermens en de groeiende geestelijke mens.

Men zegt dat wij leven in de eeuw van het licht, maar het zou meer waarheid behelzen, wanneer wij zeiden, dat wij leven in het schemerduister; slechts hier en daar doorboort een lichtstraal de mistige duisternis, maar van volkomen helderheid is geen sprake, noch wat de rede of het verstand, noch wat ons hart of gevoel betreft.

De mensen zijn niet één in gedachte; de wetenschapsmens disputeert en twist en daar waar onenigheid is, wordt de waarheid niet gegrepen. De belangrijkste aanzichten van ware menselijkheid zijn nog steeds niet ontraadseld. Niemand gaat akkoord met de ander in het beginsel van redelijkheid, in het beginsel van moraliteit, of in het proces van de wil. Dit bewijst, dat, ofschoon wij verblijven in een vermeende eeuw van licht, wij niet goed begrijpen, wat voortkomt uit onze harten en wat uit onze hoofden.

Waarschijnlijk zouden wij deze kennis veel spoediger bereiken, wanneer wij ons niet verbeeldden dat wij de fakkel van de wetenschap reeds in onze handen hebben, of indien wij een blik wilden werpen op onze zwakheid en erkennen, dat wij een hogere verlichting nodig hebben.

Wij leven in een tijd van verafgoding van het intellect; wij plaatsen een alledaags licht op het altaar en wij verkondigen luid, dat daar nu de nieuwe dageraad is; dat overal de dag werkelijk op het punt staat om aan te breken en dat de wereld meer en meer opkomt uit duisternis in totale volkomenheid van de kunsten, wetenschappen, gecultiveerde smaak en zelfs in een zuiverder verstaan van religie.

Arme mensheid! Tot welk een hoogte hebt u het geluk van de mens opgevoerd? Is er ooit een tijd geweest, die zoveel slachtoffers van menslievendheid gemaakt heeft, als deze? Is er ooit een tijd geweest, waarin immoraliteit en egoïsme groter waren of meer overheersten dan tegenwoordig? Aan de vruchten kent men de boom.

Zinloze schepsels! Met een denkbeeldige natuurlijke rede. Vanwaar hebt u het licht, waarmee u anderen zo graag wilt verlichten? Zijn al uw ideeën niet geleend van uw zinnen, die u niet de realiteit geven, doch louter de verschijnselen? Is het niet waar, dat in tijd en ruimte alle kennis slechts betrekkelijk is? Is het niet waar, dat alles wat wij realiteit noemen of werkelijkheid, ook betrekkelijk is, want de volkomen waarheid wordt niet gevonden in de wereld van de verschijnselen.

Dus onze natuurlijke rede bezit niet de waarachtige essence, maar alleen een afspiegeling van waarheid en licht, en hoe meer de schijn vermeerdert en zich verspreidt, hoe meer de essence van het licht innerlijk verdwijnt. De mens is verloren in het schijnbare en tast tevergeefs, na verblindende fantastische verbeeldingen, ontbloot van enige handeling, in het duister.

Bron: De wolk boven het heiligdom van Karl von Eckartshausen (eerste brief)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *